Przyzwyczajenie czy żywa wiara – co jest fundamentem mojego chrześcijaństwa?

Przyzwyczajenie czy żywa wiara – co jest fundamentem mojego chrześcijaństwa?

​fragment Listu do Diogneta (II wiek)

​„Chrześcijanie nie różnią się od innych ludzi ani miejscem zamieszkania, ani językiem, ani strojem. Nie mają bowiem własnych miast, nie posługują się jakimś niezwykłym dialektem, ich sposób życia nie odznacza się niczym szczególnym. Nie zawdzięczają swej nauki jakimś pomysłom czy marzeniom niespokojnych umysłów, nie występują, jak tylu innych, w obronie poglądów ludzkich. 40 Przyzwyczajenie czy żywa wiara – co jest fundamentem mojego chrześcijaństwa? 1. Mieszkają w  miastach greckich i  barbarzyńskich, jak komu wypadło, stosują się do miejscowych zwyczajów w ubraniu, jedzeniu, sposobie życia, a przecież samym swoim postępowaniem uzewnętrzniają owe przedziwne i wręcz nie do uwierzenia prawa, jakimi się rządzą”.

​Carlo Acutis

​Carlo urodził się w 1991 r., jego babcia pochodziła z Warszawy. Lubił grać w piłkę, na PlayStation i na saksofonie, rysował komiksy, kochał psy. Nazywano go „influencerem Boga”; jego pasją była informatyka: programował i tworzył strony internetowe. Kiedy dowiedział się, że cierpi na ostrą białaczkę, ofiarował swoje cierpienie za papieża i Kościół. Kochał Eucharystię. Nazywał ją „autostradą do nieba”. Uczy nas, że w codzienności prostego życia możemy odnaleźć Boga: miłosierdzie we wszystkim i dla wszystkich. Powtarzał: „Wszyscy rodzimy się jako oryginały, ale wielu umiera jako kopie”. Porywał rówieśników normalnością życia.

​Teza chrześcijaństwo jest nudne i nieżyciowe oraz trudne i wymagające. Po kwadransie uczniowie prezentują wyniki pracy

• ​jak jest;

• ​jak powinno być;

• ​dlaczego nie jest tak, ​jak powinno być;

• ​wnioski;