Lekcja tryb roz

Tryb rozkazujący - niemiecki

by Karol Kołpaczewski

​Imperativ

​Prośbę, polecenie lub rozkaz zawsze zaczniesz od czasownika w czasie teraźniejszym. W zależności do kogo się zwracasz, ten czasownik będzie się trochę różnił.

Jeśli zwracasz się do jednej osoby i jesteś z nią na “ty” z odmienionego czasownika odcinasz końcówkę “-st” i pomijasz zaimek “du”

​Imperativ

Du gibst mir die Schlüssel -> Gib (st) (du) mir die Schlüssel!

​Du machst eine Pause. -> Mach (st) (du) eine Pause!

​Du isst viel Obst. -> Iss (st) (du) viel Obst!

​Du nimmst deine Medikamente. -> Nimm (st) (du) deine Medikamente!

​

​

​Do czasownika w trybie rozkazującym można dodać „e”, ale nie trzeba. Taka forma brzmi bardzo oficjalnie i trochę staroświecko – „Mach(e) eine Pause!”. Ta zasada dotyczy tylko liczby pojedynczej.

​Imperativ

​Jeśli zwracasz się do kilku osób i też jesteś na “ty” bierzesz normalnie odmieniony czasownik dla “wy” i pomijasz  zaimek:

​

​Ihr gebt mir die Schlüssel. -> Gebt (ihr) mir die Schlüssel!

​Ihr macht eine Pause. -> Macht  (ihr) eine Pause!

​Ihr esst viel Obst -> Esst (ihr) viel Obst!

​Ihr nehmt eure Medikamente -> Nehmt  (ihr) eure Medikamente!

​Imperativ

​Jeśli zwracasz się na “pan/pani”, zmieniasz tylko kolejność zaimka z odmienionym czasownikiem:

​

​Sie geben mir die Schlüssel. -> Geben Sie  mir die Schlüssel!

​Sie essen viel Obst -> Essen Sie viel Obst!

​Sie nehmen die Medikamente -> Nehmen Sie die Medikamente!

​

​O ile nie jesteś bardzo wkurzony, zawsze używając Imperativ dodaj “bitte”. W ten sposób brzmisz grzecznie i przyjaźnie, a szansa, że ktoś spełni Twoją prośbę czy polecenia jest o wiele wyższa 🙂 .

​Imperativ niemiecki z czasownikami rozdzielnie złożonymi

​Czasowniki rozdzielnie złożone rozdzielają się w trybie rozkazującym. Przedrostek idzie na koniec zdania

​

​„Hol mich bitte ab!” („abholen” to czasownik rozdzielnie złożony. Przedrostek „ab” rozdziela się i idzie na koniec zdania)

​

​„Sagen Sie bitte nicht ab!” („absagen” to czasownik rozdzielnie złożony. Przedrostek „ab” rozdziela się i idzie na koniec zdania)

​

​„Zieh dich endlich mal an!” („anziehen” to czasownik rozdzielnie złożony. Przedrostek „an” rozdziela się i idzie na koniec zdania)

​Imperativ - czasowniki nieregularne

​Czasowniki nieregularne „sein„, „haben” i „werden” wyglądają trochę inaczej w trybie rozkazującym:

​

​

​

​

​Imperativ - wyjątki

​W czasownikach nieregularnych, w których dochodzi do przegłosu z “a” na “ä”, znika ten przegłos (Umlaut) w trybie rozkazującym:

​

​„Du fährst schnell.” -> Fahr (st) (du)  schnell!

​

Jeśli temat czasownika kończy się na „-t” lub „-d”, to wtedy dodaje się zawsze „e”:

​

​„Du wartest auf mich.” -> Warte (st) (du)  auf mich!

Open Ended

Liebe Studenten, verspäten euch bitte nicht!

Meine Damen und Herren, warten Sie bitte einen Augenblick.

Hans, treffen dich mit mir bitte!

Herr Bonner, vergessen Sie Ihren Regenschirm nicht!

Sein wir nicht so ungeduldig!

Open Ended

Klaus und Robert, antworten doch auf meine Frage!

Anke, gehen zum Arzt!

Jürgen, nehmen ein Stück Kuchen und besuchen die Großmutter!

Kinder, essen nicht so viele Bonbons!

Beeilen wir uns! Der Bus fährt in drei Minuten ab!