Komedie

Komedie

​Streszczenie:

https://youtu.be/PDJx-WO4a6s

Zemsta

Aleksander Fredro​

​PAPKIN

z ukłonem

Dla twojego sługi była.

Jużem bliski był zwiędnienia,

Gdy twe oko wszystko zmienia.

Oby kiedyś dały bogi,

Abym niosąc odwet drogi,

Nim czas raźniej machnie kosą,

Był twym żarem, był twą rosą.

ukłon głęboki

​Akt 2, Scena 7

KLARA

ironicznie całą tę scenę, oddając niski ukłon

Równie z rytmu jak z oręża

Tak sławnego dostać męża

Jest zaszczytem białogłowy;

Ale każdy dziś młodzieniec

Miłosnymi, czczymi słowy

Zwykł przeplatać ślubny wieniec,

Trudno zawsze dawać wiarę.

KLARA

Posłuszeństwa, wytrwałości

I śmiałości żądam próby. (...)

Posłuszeństwa chcąc dać miarę

Milczeć trzeba sześć miesięcy.

(...) Wytrwałości zaś dam wiarę,

Gdy o chlebie i o wodzie… (...)

Rok i dni sześć. (...)

Zaś śmiałości — w tym sposobie

Da mi dowód, kto dać zechce:

W oddalonej stąd krainie

Jadowity potwór słynie,

Najmężniejszym trwogą bywa,

Krokodylem się nazywa.

Niech go schwyci i przystawi,

Moje oko nim zabawi;​

Oświadczyny Papkina​

CZEŚNIK

Teraz trzeba pisać właśnie

Jakby Klara do Wacława.

DYNDALSKI

O! o!

CZEŚNIK

No, cóż: o, o — ?

DYNDALSKI

podnosząc się

Jaśnie

Panie, wszak to despekt

dla niej.

CZEŚNIK

Co się waszeć o to pyta!

Maczaj pióro — pisz i kwita. (...)​

​dyktuje

​Akt 4, Scena 5

Bardzo proszę… mocium panie…

Mocium panie… me wezwanie…

Mocium panie, wziąć w sposobie,

Mocium panie… wziąć w sposobie,

Jako ufność ku osobie…

Mocium panie, waszmość pana;

Która, lubo mało znana…

Która, lubo mało znana…

pokazując palcem

Cóż to jest?

DYNDALSKI

podnosząc się

Żyd, jaśnie panie.

Lecz w literę go przerobię.

​CZEŚNIK

Jak mi jeszcze kropla skapie,

To cię trzepnę tak po łapie,

Aż proformę wspomnisz sobie. —

Czytaj waść.

Dyndalski obciera pot aż po karku.

No! jak tam było?

DYNDALSKI

czyta

Bardzo proszę, mocium panie,

Mocium panie, me wezwanie,

Mocium panie, wziąć w sposobie,

Mocium…

CZEŚNIK

wyrywa i drze papier

Niech cię czarci chwycą

Z taką pustą mózgownicą!

„Mocium panie” — cymbał pisze!

​

Pisanie listu

Multiple Choice

W jakiej epoce powstała "Zemsta"?

• Renesans

• Barok

• Oświecenie

• Romantyzm

Multiple Select

Z jakiego typu komizmu korzysta Fredro?

• Komizm sytuacyjny

• Komizm postaci

• Komizm słowny

Open Ended

Wybierz jedną postać dramatu i opisz, jaką jej cechę autor wyolbrzymia i wyśmiewa.

Open Ended

Jakie znaczenie dla dramatu mają nazwiska Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka?

Skąpiec

Molier​

Harpagon

Farsa

Keant

​Eliza

Walery

Marianna

Anzelm

​córka

syn,

wierzyciel​

​córka

syn

ukochany

pracownik

narzeczona

narzeczony

ukochana

Plan wydarzeń​

1. Rozmowa Elizy i Walerego – skrywana miłość zakochanych.

2. Zwierzenia Kleanta – miłość do Marianny.

3. Skarb Harpagona – dziesięć tysięcy franków zakopane w ogrodzie.

4. Matrymonialne plany Harpagona (zamiar poślubienia Marianny) i rozpacz Kleanta.

5. Zapowiedź ślubu Elizy z Anzelmem – sprzeciw przyszłej żony.

6. Harpagon tajemniczym lichwiarzem!

7. Wizyta swatki Frozyny u Harpagona - zaproszenie na wieczorną uroczystość zaślubin dla Marianny.

8. Przygotowania (skąpe!) do uroczystej kolacji.

9. Przybycie Marianny do domu Harpagona – tajemnicze rozmowy z synem narzeczonego.

10. Trudna rozmowa Kleanta z ojcem – kłótnia o Mariannę.

11. Kradzież skarbu Harpagona.

12. Wezwanie komisarza i przesłuchania.

13. Oskarżenie Walerego.

14. Przybycie Anzelma - rodzina d’Alburcich odnaleziona.

15. Wymiana między synem a ojcem – skarb za Mariannę. Zapowiedź podwójnego ślubu.

Akt 1, Scena 5

​HARPAGON

myśląc, że jest sam​

Mimo to, nie wiem, czy dobrze uczyniłem, zakopując w ogrodzie dziesięć tysięcy talarów, które mi wczoraj oddano. Dziesięć tysięcy talarów w złocie, to suma dosyć… (Na stronie, spostrzegając Kleanta i Elizę) O nieba! sam się zdradziłem! Zapał mnie uniósł; lękam się, iż rozprawiając sam ze sobą, mówiłem zbyt głośno. (Do Kleanta i Elizy) Co się stało?

Open Ended

Jaką cechę i jak wyśmiewa, krytykuje Molier?

Multiple Choice

W jakiej epoce powstał Skąpiec?

• Renesans

• Barok

• Oświecenie

• Romantyzm

Świętoszek

​Don Juan

​Chory z urojenia

Mizantrop​

​

Inne komedie Moliera

​Jakie cechy w nich wyśmiewa?

Moralność pani Dulskiej

Gabriela Zapolska​

​Streszczenie:

https://youtu.be/DZOsVkn7T1c

Tragifarsa

• mentalność mieszczańska

• strach przed skandalem

• dulszczyzna - ?

• fałszywa moralność

• fragment: https://youtu.be/f2D8IN0K8XQ (min. 22:26)

Bohaterowie

• Aniela Dulska

• Felicjan Dulski

• Zbyszko

• Hesia i Mela

Open Ended

Co jest tragicznego, a co komicznego w dramacie Zapolskiej?

Tango

Sławomir Mrożek​

Bohaterowie

Artur
Eleonora - matka Artura
Stomil - ojciec Artura
Eugenia - babcia Artura
Eugeniusz - brat Eugenii
Edek
Ala - narzeczona Artura

MŁODY CZŁOWIEK

To ja. Co tu się dzieje?

OSOBA NA RAZIE ZWANA BABCIĄ

Jak to co? Gramy sobie w karty.

MŁODY CZŁOWIEK

To widzę. Ale z kim?

OSOBA NA RAZIE ZWANA BABCIĄ

Jak to z kim? Wuja Eugeniusza nie poznajesz?

MŁODY CZŁOWIEK

Nie pytam o wuja Eugeniusza. Z wujem policzymy się później. Kim jest ten osobnik? (...)

EDEK

(wstając) No, to na mnie czas. Całuję rączki pani dobrodziejki.

OSOBA NA RAZIE ZWANA BABCIĄ

Edek, nie odchodź!

MŁODY CZŁOWIEK

Won!​ A prosiłem, tyle razy prosiłem, żeby mi tego więcej nie było! (...)

​

EUGENIUSZ

Arturku, miałbyś choć trochę litości dla własnej babci.

MŁODY CZŁOWIEK

A, wujcio też się odzywa?

EUGENIUSZ

Ja się nie odzywam, tylko mówię, że nawet jeżeli Eugenia trochę się zapomniała...

MŁODY CZŁOWIEK, CZYLI ARTUR

To ja jej przypomnę. I wujciowi też przypomnę! Litości! Kto mówi o litości! A czy wy macie dla mnie litość? Czy ona nie rozumie? Ale, ale przy okazji, wujciowi też się coś należy. Dlaczego wujcio nie przy pracy? Dlaczego wujcio nie pisze pamiętników? (...) Niemniej wujcio też zostanie ukarany. (nakłada Eugeniuszowi na głowę klatkę na ptaki bez dna) Siedzieć, dopóki nie zwolnię!

EUGENIA

Dobrze mu tak.

ARTUR

Babci też nie ujdzie na sucho (...) Na katafalk!

EUGENIUSZ
Jeszcze nie wiadomo, kto komu służy. Artur spadł mi jak z nieba.

ELEONORA
Teraz dopiero cię poznajemy, ty hipokryto. Ukrywałeś się przed nami.

EUGENIUSZ
A tak, ukrywałem się. Cierpiałem przez tyle lat. Nienawidziłem was za wasz upadek, za waszą degrengoladę i milczałem. Byliście silniejsi. Teraz

nareszcie nadeszła chwila, kiedy mogę wam to powiedzieć w oczy. Cóż to za rozkosz!

ELEONORA
Co chcecie z nami zrobić?

EUGENIUSZ
Przywrócimy wam godność, wy, upadłe społeczeństwo. Zrobimy z was z powrotem ludzi z zasadami.

ELEONORA
Siłą?

EUGENIUSZ
Choćby i siłą, jeżeli nie można inaczej.

STOMIL
To kontrreformacja.

EUGENIUSZ
To wybawienie.

STOMIL
Wybawienie? Od czego?

EUGENIUSZ
Od waszej przeklętej wolności.

ELEONORA
O, Edek jest taki prosty... Jak samo życie. Brutalny, ale w tym

właśnie jego wdzięk. Nie ma kompleksów. Działa odświeżająco. On umie chcieć

naprawdę, chcieć pięknie. Kiedy siada, siedzi jak samo siedzenie, zwyczajnie, lecz

dogłębnie. Kiedy je albo pije, jego żołądek staje się symfonią natury. Lubię patrzeć,

jak on trawi. Prosto i szczerze. Doznaję wtedy prawdziwej rozkoszy obcowania z

żywiołem. Czy zwróciłaś kiedy uwagę, jak on cudownie poprawia sobie spodnie? W

tym geście jest po prostu królewski. Stomil też ceni autentyczność.

ALA
Owszem. Ale mnie to aż tak bardzo nie fascynuje.

ELEONORA
Bo jesteś za młoda. Nie odkryłaś jeszcze bogactwa prawdziwej

prostoty. Ucz się, to rzecz doświadczenia.

ARTUR
Nam już nie formy trzeba, ale żywej idei.

EUGENIUSZ
No to może sport? Jeździłem kiedyś konno...

ARTUR
Wszyscy już ćwiczą, ale to nie daje rezultatów.

EUGENIUSZ
Nic więcej mi nie przychodzi do głowy. Może Stomil coś powie.

STOMIL
Ja zawsze mówiłem, że eksperyment. ARTUR ― Mówmy poważnie.

STOMIL
Kiedy ja mówię poważnie. Chodzi o to, żeby torować drogę.

Człowiek osiąga coraz to nowe zdobycze, a zdobycze wynikają z doświadczeń.

Odrzucać i doświadczać. Sięgać wciąż po nowe życie.

ARTUR
Nowe życie! Ja nie wiem, co robić ze starym, a ojciec mi tu jeszcze

mówi o nowym życiu. To już trochę za dużo.

STOMIL
Jak sobie chcecie, ale jak dotąd wszystko jest w fazie eksperymentu.

Bohaterowie

Artur
Eleonora - matka Artura
Stomil - ojciec Artura
Eugenia - babcia Artura
Eugeniusz - wujek Artura
Edek
Ala - narzeczona Artura

Groteskowa tragikomedia

• konflikt pokoleń

• teatr absurdu

• totalitaryzm

• marazm społeczeństwa w PRL-u (nawiązanie do Wesela)

Skąpiec

Zemsta

Tango

​Co je łączy, a co dzieli?