การแสดงนาฏศิลป์ไทยและการละเล่นของเด็กไทย

การแสดงนาฏศิลป์ไทยและ

การละเล่นของเด็กไทย​

​

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย

เป็นการแสดงที่มีความงดงาม เป็นศิลปวัฒนธรรมที่แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของชาติ และเมื่อชมการแสดง ผู้ชมจะต้องมีมารยาทที่ดีในการชมการแสดง เพราะเป็นการช่วยส่งเสริมอนุรักษ์การแสดงนาฏศิลป์ไทย

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย แบ่งออกเป็น 5 ประเภท ดังนี้

1. ระบำ หมายถึง การแสดงที่ใช้ผู้แสดงตั้งแต่ 2 คนขึ้นไป ไม่เน้นการแสดงเป็นเรื่องราว แต่เน้นความสวยงาม ความพร้อมเพรียงของผู้รำ และมีดนตรีที่ไพเราะ ระบำแบ่งเป็น 2 ประเภท 1)ระบำมาตรฐาน คือ ระบำที่เป็นแบบแผนและมีลักษณะเฉพาะตัว ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงท่ารำได้ ได้แก่ ระบำดาวดึงส์ ระบำกฤดาภินิหาร ระบำเทพบันเทิง ระบำหย่องหงิด ระบำพรหมาสตร์

   และ2)ระบำเบ็ดเตล็ด คือ ระบำที่มีการประดิษฐ์ท่ารำขึ้นใหม่ตามเหตุการณ์ ตามสมัยนิยม เช่น ระบำไก่ ระบำเริงอรุณ ระบำม้า ระบำดอกบัว

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย (ต่อ)

2.รำ หมายถึง การแสดงที่เป็นการรำเดี่ยว รำคู่ และรำหมู่ มีทั้งการรำเป็นชุดๆ และการรำที่นำมาจากแสดงที่เป็นเรื่องราว มีลักษณะการรำที่มีรูปแบบมาตรฐานและการรำที่ประดิษฐ์ขึ้นใหม่

2.1 รำเดี่ยว คือ การรำที่มีผู้แสดงรำเพียงคนเดียว เป็นการแสดงศิลปะการร่ายรำที่แสดงให้เห็นความสามารถของผู้รำ เช่น รำพลายชุมพล รำฉุยฉาย รำมโนราห์บูชายัญ

2.2 รำคู่ คือ การรำที่มีผู้แสดง 2 คน แบ่งออกเป็น รำอาวุธ เช่นรำดาบ รำกระบี่กระบอง รำทวน รำ

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย (ต่อ)

​2.3 รำหมู่ เป็นการแสดงที่มีผู้แสดงมากก่า 2 คน เน้นที่ความสวยงามของท่ารำ และความพร้อมเพรียง เช่น รำวงมาตรฐาน รำพัด รำกลองยาว รำโคม

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย (ต่อ)

3.การแสดงพื้นเมือง มีรูปแบบและลักษณะการแสดงที่แตกต่างกันไปตามวิถีชีวิตของแต่ละภูมิภาค แบ่งออกเป็น ภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้ เป็นการแสดงที่สะท้อนให้เห็นความเป็นอยู่ของคนในท้องถิ่น มีทั้งการแสดงที่เป็นเรื่องราว การแสดงออกด้วยการร่ายรำ และการแสดงเป็นขบวนแห่ มีทั้งการรำเดี่ยว รำคู่ รูหมู่ หรือเป็นการร้องรำทำเพลงโต้ตอบ เกี้ยวพาราสี เช่น การแสดงฟ้อนเล็บของภาคเหนือ การแสดงระบำชาวนาของภาคกลาง การแสดงเซิ้งกระติ๊บข้าวของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ การแสดงระบำตารีกีปัสของภาคใต้

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย (ต่อ)

​4.โขน เป็นการแสดงนาฏศิลป์ชั้นสูงของไทยที่มีเอกลักษณ์ ผู้แสดงจะต้องสวมหัวที่เรียกว่า หัวโขน เป็นการแสดงที่ใช้การรำ ท่าเต้นไปตามบทพากย์ บทเจรจาของผู้พากย์ วงดนตรีที่บรรเลงประกอบการแสดง ได้แก่ วงปี่พาทย์ เรื่องที่นิยมแสดง คือ รามเกียรติ์ โขน แบ่งออกเป็นลักษณะต่างๆ ได้แก่ โขนกลางแปลง โขนโรงนอก โขนหน้าจอ โขนโรงใน และโขนฉาก

​

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย (ต่อ)

​5.ละคร ​ หมายถึง การแสดงที่ผูกเป็นเรื่องราว มีการแสดงบทบาทลักษณะต่างๆ ของตัวละครให้เหมาะสมกับเนื้อเรื่องที่เกี่ยวกับวัฒนธรรม สังคม วิถีชีวิต หรือเรื่องราวต่างๆ ละครไทยแบ่งออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่

-ละครรำ เป็นละครที่ใช้การร่ายรำดำเนินเรื่อง มีบทขับร้องและดนตรีบรรเลงประกอบการแสดง ลักษณะการแต่งกายงดงาม เช่น มโนราห์ รามเกียรติ์ อุณรุท อิเหนา ไกรทอง สังข์ทอง คาวี

​

​

​

​

การแสดงนาฏศิลป์ไทย (ต่อ)

​-ละครร้อง เป็นการแสดงที่ดำเนินเรื่องด้วยการขับร้อง และมีบทเจรจาประกอบด้วย เช่น สาวิตรี สาวเครือฟ้า ตุ๊กตายอดรัก

-ละครพูด ดำเนินเรื่องด้วยการพูดอย่างเดียว เป็นการแสดงที่มีฉากตามเนื้อเรื่อง แต่งกายตามสมัย ใช้วงปี่พาทย์หรือวงดนตรีสากลบรรเลงประกอบการแสดง เช่น โพงพาง ชิงนาง ปล่อยแก่ เวนิสวานิช

สรุป​ การแสดงนาฏศิลป์ไทยเป็นการแสดงศิลปะที่มีความงดงาม เป็นการแสดงที่สร้างความสุข สนุกสนานให้กับผู้ชม และเป็นศิลปวัฒนธรรมที่แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ของชาติที่มีคุณค่า และควรค่าแก่การอนุรักษ์สืบไป

​

​

​การแสดงโขน

​ระบำไก่ เป็นระบำเบ็ดเตล็ด

​ระบำตารีกีปัส เป็นการแสดงพื้นเมืองของภาคใต้

การเป็นผู้ชมที่ดี

จะต้องมีมารยาทในการชมการแสดง

-ไปก่อนเวลาการแสดง

-ปรบมือเมื่อเริ่มและจบการแสดง

-ไม่รับประทานอาหารขณะมีการแสดง

-ไม่พูดคุยเสียงดังหรือใช้โทรศัพท์รบกวนผู้อื่นขณะมีการแสดง​

-ไม่เดินไปมาขณะผู้แสดงกำลังแสดง

- ชมการแสดงด้วยความตั้งใจไม่หยอกล้อกันในขณะผู้แสดงกำลังแสดง

-แต่งกายด้วยความสุภาพเรียบร้อย เช่น ไม่สวมกางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ เสื้อกล้าม เสื้อสายเดี่ยวหรือกระโปรงสั้นเกินไป เมื่อไปชมการแสดง​

การเป็นผู้ชมที่ดี (ต่อ)

สรุป ​ การมีมารยาทที่ดีในการชมการแสดง จะส่งผลให้ผู้แดสงมีสมาธิในการแสดง และผู้ชมการแสดงคนอื่นได้รับความสุข ความสนุกสนานอย่างเต็มที่

การชม​การแสดงไม่ควรทิ้งขยะหรือขีดเขียนเก้าอี้ที่นั่งชม ควรร่วมมือกันดูแลรักษาความสะอาดของสถานที่ ซึ่งเป็นการร่วมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและการแสดงนาฏศิลป์ไทยด้วย

การละเล่นของเด็กไทย

การละเล่นของเด็กไทย เป็นกิจกรรมที่ทำให้เกิดความสนุกสนาน เพลิดเพลิน ช่วยฝึกทักษะด้านต่าง ๆ ทำให้ร่างกายแข็งแรง และเป็นมรดกของท้องถิ่นและของชาติที่ควรอนุรักษ์ไว้สืบไปยังเยาวชนรุ่นหลัง

Some text here about the topic of discussion

การละเล่นของเด็กไทย (ต่อ)

​แบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ

1.การละเล่นที่มีเพลงประกอบ ได้แก่ งูกินหาง รีรีข้าวสาร มอญซ่อนผ้า โพงพาง เป็นต้น

2.การละเล่นที่ไม่มีเพลงประกอบการละเล่น ได้แก่ เดินกะลา ขี่ม้าก้านกล้วย วิ่งกระสอบ ตีวงล้อ เป็นต้น

Some text here about the topic of discussion

แบบทดสอบความเข้าใจ

Multiple Choice

ระบำประเภทใดไม่สามารถเปลี่ยนแปลงท่ารำได้

• ระบำมาตรฐาน

• ระบำเบ็ดเตล็ด

• ระบำไก่

Multiple Choice

การมีมารยาทที่ดีในการชมการแสดงมีประโยชน์อย่างไร

• ผู้ชมได้รับความสนุกสนาน เพลิดเพลิน

• ผู้แสดงมีสมาธิในการแสดง

• ถูกทุกข้อ

Multiple Choice

ระบำตารีกีปัส เป็นการแสดงพื้นเมืองของภาคใด

• ภาคเหนือ

• ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

• ภาคใต้

Multiple Choice

เรื่องที่นิยมในการแสดงโขน คือ เรื่องใด

• รามเกียรติ์

• สังข์ทอง

• มโนราห์

Multiple Choice

การละเล่นของเด็กไทยชนิดใดที่ไม่มีเพลงประกอบการละเล่น

• รีรีข้าวสาร

• มอญซ่อนผ้า

• เดินกะลา