WEEK 4

Si Pilu Bibo

(Anekdota ni Allan M. Utleg)

Ang magandang kinabukasan ay pinaghahandaan. Ang pag-abot ng

mga pangarap sa buhay ay bunga ng pagsisikap sa pag-aaral.
Karaniwan sa mga may determinasyon ay may matagumpay na

kapalaran. At ito ay maitutulad sa isang pakikipagkaibigan. Pasukan
na naman. Nag-uunahan ang mga mag-aaral na pumasok sa kani-
kanilang silid-aralan. Sabik na sabik silang makitang muli ang mga

dating kaibigan at makilalang lubos ang mga bagong kamag-

aral.Samantala, may batang bihis na bihis. Nagpalinga-linga si Pilu.
Nang makita ang Grade 4-Ilocos na nakasabit sa may pintuan ay

agad siyang tumakbo. Pumasok na siya sa silid at agad

pumagitna.“Magandang araw po sa inyong lahat,” masayang
pagbati ni Pilu.Lahat ay nagulat. Nagtinginan sa isa’t isa. Biglang

nagtawanan dahil sa pagkurap-kurap ng mga mata sabay pagngiti ni
Pilu. “Kitang-kita ko na kayo ay nagulat sa aking pagdating. E, ibig ko
sanang ipakilala ang aking sarili dahil ako ay bago lamang sa inyong

paaralan.

.”Hindi kumibo ang mga mag-aaral sa Grade 4-Ilocos.

Napakatahimik ng buong silid ng mga sandaling yaon na

tila namangha sa kanilang natunghayan. Muling

nagsalita ang batang bibo. “Ako nga pala si Pilu. Batang

bibo at palakaibigan. Ang aking kasabihan ay kapag

walang kakilala, ikaw ang

magpakilala. Sabi sa akin ni nanay ay gulatin ko raw

kayo. Kaya ang ginawa ko kanina ay ginulat ko kayo ng

masayang pagbati ko. Gusto ko sana ay maging

kaibigan ko kayong lahat.”Nagulat ang lahat sa sinabi ni

Pilu. Pagkuwan ay nagbulungan ang mga mag-aaral.

Habang naglalakad na

patungo sa kaniyang upuan, isa-isang kinamayan ni Pilu

ang mga kamag-aral sabay tinatanong ang kani-

kanilang mga pangalan.