ภาษาไทย_ม2_วรรณคดี_7_กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ใช้สัญลักษณ์ใดแทนความตาย

• เสียงระฆัง
• เสียงเรไร
• ความมืด
• นกแสก

การประพันธ์เรื่อง กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า มีลักษณะอย่างไร

• จบคำสุดท้ายของบทด้วยคำว่า เอ๋ย ลักษณะสัมผัสเหมือนกลอนสุภาพ
• คำที่สองของวรรคแรกจะใช้คำว่า เอ๋ย จบคำสุดท้ายของบทด้วย เอย
• บทดอกสร้อยหนึ่งบท ประกอบด้วยกลอนสุภาพ 2 คำกลอน
• วรรคแรกประกอบด้วยคำ 7-8 คำ คำที่สองลงท้ายด้วย เอย

คำประพันธ์ในข้อใด ใช้โวหารสัทพจน์

• ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน
• หง่างเหง่ง! ย่ำค่ำระฆังขาน
• ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน
• ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล

จากบทกลอนดังกล่าวใช้คำใดที่ทำให้เกิดภาพชัดเจน

• อุปลักษณ์
• บุคคลวัต 
• สัทพจน์
• อุปมา

การนำวรรณคดีตะวันตกเข้ามาสู่ประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 6 และรัชกาลที่ 7 มีลักษณะอย่างไร

• แปลผลงานของชาติตะวันตกมาดัดแปลงให้เข้ากับธรรมเนียมไทย
• ดัดแปลงเรื่องเดิมมาประยุกต์เข้ากับสภาพของคนไทย
• แปลเลียนแบบเรื่องเดิมแต่ให้มีความแปลกใหม่ขึ้น
• แปลเรื่องที่กำลังเป็นที่นิยมในยุโรป

แนวคิดหลักของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ตรงกับข้อใด

• ทุกชีวิตมีความตายเป็นที่พึ่ง ความตายจึงเป็นธรรมดาของโลก
• ทรัพย์สินเงินทองเป็นของนอกกาย 
• การไม่มีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ
• ทุกชีวิตมีความเสมอภาค      

ใจความสำคัญของเรื่อง กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้ามีว่าอย่างไร

• ความทะเยอทะยาน
• ความไม่ประมาท
• ความห่วงใย
• ความตาย

“เขาเป็นสุขเรียบเรียบเงียบสงัด  มีปวัตน์เป็นไปไม่วิตถาร”  คำว่า ปวัตน์  มีความหมายอย่างไร

• ความเป็นไป
• เรื่องราว
• อาชีพ
• ชีวิต

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้ามีคุณค่าด้านเนื้อหาอย่างไร

• มุ่งแสดงความเป็นไปของชีวิต
• มุ่งแสดงความสำคัญของชีวิต
• มุ่งแสดงสัจธรรมของชีวิต
• มุ่งแสดงคุณค่าของชีวิต

บุคคลใดเกี่ยวข้องกับการแปลกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า 

• พระยาอุปกิตศิลปสาร แปล นาคะประทีป เรียบเรียง เสฐียรโกเศศ เขียนกถามุข
• พระยาอุปกิตศิลปสาร แปล เสฐียรโกเศศ เรียบเรียง นาคะประทีป เขียนกถามุข
• เสฐียรโกเศศ แปล พระยาอุปกิตศิลปสาร เรียบเรียง นาคะประทีป เขียนกถามุข
• นาคะประทีป แปล เสฐียรโกเศศ เรียบเรียง พระยาอุปกิตศิลปะสาร เขียนกถามุข