พระอภัยมณี 1

๑. ข้อใดคือสิ่งแรกที่สินสมุทรพบเมื่อออกจากถ้ำ

• ก. เห็นฝูงเงือกเกลือกกลิ้งมากลางชล

  คิดว่าคนมีหางเหมือนอย่างปลา

• ข. เห็นหินปิดเปิดประตูคูหากว้าง

  นิมิตอย่างนางมนุษย์เสน่หา

• ค. เห็นหาดทรายพรายงามเป็นเงินราง

  ทะเลกว้างข้างขวาล้วนป่าดง

• ง. เห็นละเมาะเกาะใหญ่ที่ไหนกว้าง

  หยุดเสียบ้างให้สบายจึงผายผัน

๒. ข้อใดแสดงว่านางผีเสื้อสมุทรผิดศีลข้อที่ ๕

• ก. ออกเดินทางอย่างนี้ต้องนิมิต รูปจึงผิดไปกว่าเก่าเจ้าจึงแหนง

• ข. ซึ่งจะให้ไปบอกออกมาหา พระบิดาขี้ขลาดไม่อาจหาญ

• ค. คิดถึงวงศ์พงศาคณาญาติ จึงสามารถมานี่ไม่หนีหาย

• ง. จึงกล่าวแกล้งแสร้งเสด้วยเล่ห์กล เธออยู่บนเขาขวางริมทางมา

๓. “อายุข้าห้าร้อยแปดสิบเศษ” เป็นอายุของใคร

• ก. เงือกเฒ่า

• ข. พระโยคี

• ค. นางผีเสื้อสมุทร

• ง. พรายทะเล

๔. เหตุใดเงือกเฒ่าจึงต้องออกเดินทางในเวลากลางคืน

• ก. พอเย็นย่ำค่ำพลบลงโพล้เพล้ ท้องทะเลมืดมัวทั่วทิศา

• ข. ถ้าแดดกล้าตามัวเป็นหมอกควัน จะผายผันล่วงทางไปกลางคืน

• ค. เงือกก็หาอาหารกินตามเคย แล้วรีบเลยล่วงไปในคงคา

• ง. ด้วยแรงน้อยถอยทบสลบหลับ แล้วก็กลับพลิกฟื้นตื่นเผยอ

๕. ข้อใดเป็นเหตุให้ “สินสมุทรมิได้กลัวกลับหัวร่อ”

• ก. ถ้าแม้นแม่แต่แรกรู้กระนี้ ชนนีก็จะได้ไม่เที่ยวหา

• ข. ไปเปิดประตูคูหาถ้าเขาเห็น ตายหรือเป็นว่าไม่ถูกเลยลูกแก้ว

• ค. จะไปไหนไม่ห้ามจะตามส่ง ไหนทรงฤทธิ์ปิตุรงค์เล่าลูกเอ๋ย

• ง. แล้วว่าแก่สินสมุทรสุดที่รัก แม้นนางยักษ์จะมารับจงกลับหลัง

๖. นางผีเสื้อสมุทรพูดอย่างไรจึงเป็นเหตุให้พระโยคีจึงกล่าวว่า

“อียักษาตาโตโมโหมาก รูปก็กากปากก็เปราะไม่เหมาะเหม็ง

นมสองข้างอย่างก็โปรงดูโตงเตง ผัวของเอ็งเขาระอาไม่น่าชม”

• ก. เขาว่ากันผัวเมียกับแม่ลูก ยื่นจมูกเข้ามาบ้างช่วยสั่งสอน

• ข. อย่าสงสัยใจจริงทุกสิ่งอัน ไม่รำพันพูดลวงเจ้าดวงใจ

• ค. เหตุไฉนไปนั่งกำบังตัว เชิญทูนหัวเยี่ยมหน้ามาหาน้อง

• ง. นางผีเสื้อเบื่อหูรู้เท่าถึง จึงว่ามึงตอแหลมาแก้ไข

๗. เหตุใดพระอภัยมณีจึงเกิดกล่าวว่า “จึงว่าเราเห็นจะรอดไม่วอดวาย”

• ก. จึงเล่าความตามติดไม่ปิดบัง พระทรงฟังลูกชายค่อยคลายใจ

• ข. นางเงือกน้ำบอกสำคัญว่านั่นแล้ว คือเกาะแก้วพิสดารเป็นชานเขา

• ค. พระโยคีมีญาณว่าหลานรัก จงสำนักอยู่ให้สมอารมณ์หมาย

• ง. ฝ่ายโยคีมียศพจนารถ ให้โอวาทนางยักษ์ไม่หักหาญ

๘. ข้อความใดตรงกับสำนวนที่ว่า “หมูเขาจะหามเอาคานเข้าไปสอด”

• ก. เสียแรงรักหนักหนาอุตส่าห์ถนอม สู้อดออมสารพัดไม่ขัดขืน

• ข. ทั้งนี้เพราะเคราะห์กรรมทำให้วุ่น จึงสิ้นบุญวาสนาสีกาเอ๋ย

• ค. แล้วชี้หน้าด่าอึงหึงนางเงือก ทำซบเสือกสอพลออีตอแหล

• ง. เขาว่ากันผัวเมียกับแม่ลูก ยื่นจมูกเข้ามาบ้างช่วยสั่งสอน

๙. ข้อใดแสดงว่าพระอภัยมณีแสร้งพูดออกมา

• ก. ซึ่งลูกรักหักหาญให้ท่านโกรธ จงงดโทษทำคุณอย่าหุนหัน

• ข. อันตัวพ่อขอตายวายชีวัง กันแสงสั่งลูกยาด้วยอาลัย

• ค. แม้นไปได้ก็จะพาแก้วตาไป นี่จนใจเสียด้วยนางต่างตระกูล

• ง. แม้นสิ้นสูญบุญนางในปางนี้ ไม่มีที่พึ่งพาจะอาศัย

๑๐. เหตุการณ์ตอนใดทำให้รู้ว่านางผีเสื้อรักพระอภัยมณีมากกว่าสินสมุทร

• ก. อสุรีผีเสื้อเหลือจะอด แค้นโอรสราวกับไฟไหม้มังสา

  ช่างหลอกหลอนผ่อนผันจำนรรจา แม้นจะว่าโดยดีเห็นมิฟัง

• ข. พระโฉมยงจงอยู่ในคูหา เลี้ยงรักษาลูกน้อยคอยหม่อมฉัน

  จะอดใจให้เหมือนคำที่รำพัน ถ้วนสามวันก็จะมาอย่าอาวรณ์

• ค. นิจจาเอ๋ยเคยอยู่เป็นคู่ชื่น ทุกวันคืนค่ำเช้าไม่เศร้าหมอง

  จนมีลูกปลูกเลี้ยงเคียงประคอง มิให้ข้องเคืองขัดพระอัชฌา

• ง. มิขออยู่สู้ตายวายชีวิต ไม่เห็นจิตน้องรักจะตักษัย

  เชิญพระองค์ลงมาชลาลัย เมียจะให้มนตร์เวทวิเศษครัน