ข้อสอบไตรภูมิพระร่วง ตอน มนุสสภูมิ

ข้อใดกล่าวไม่ถูกต้องเกี่ยวกับวรรณคดีเรื่องไตรภูมิพระร่วง

• เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เตภูมิกถา

• เป็นผลงานพระราชนิพนธ์ของพญาเลอไทย

• กวีทรงพระราชนิพนธ์ขึ้นเพื่อใช้เทศนาโปรด พระราชมารดา

• เป็นวรรณคดีที่มีอิทธิพลต่อความคิดความเชื่อเรื่อง โลกและจักรวาลของคนไทย

ผิรูปอันจะเกิดเป็นชายก็ดีเป็นหญิงก็ดี เกิดมีอาทิแต่เกิดเป็น.........นั้นโดยใหญ่แต่ละวันแลน้อย ครั้นถึง ๗ วันเป็นดั่งน้ำล้างเนื้อเรียกว่า............. ควรเติมคำใดลงในช่องว่างตามลำดับ

• เปสิ , อัมพุทะ

• กลละ , เปสิ

• ฆนะ , เปสิ

• กลละ , อัมพุทะ

“ไตรภูมิ” ซึ่งหมายถึง ภูมิทั้งสาม นี้ หมายถึงภูมิใดบ้าง

• สวรรค์ มนุษย์ นรก

• สวรรค์ มนุษย์ บาดาล

• กามภูมิ รูปภูมิ อรูปภูมิ

• กามภูมิ อกามภูมิ นิพพาน

ข้อใดใช้อุปมาโวหาร

• เมื่อกุมารนั้นคลอดออกจากท้องแม่ ออกแลไปบ่มิพ้นตน ตนเย็นนั้นแลเจ็บเนื้อเจ็บตนนักหนา

• สิ่งอาหารอันแม่กินเข้าไปในท้องนั้นไหม้และย่อยลง ด้วยอำนาจแห่งไฟธาตุอันร้อนนั้น ส่วนตัวกุมารนั้น บ่มิไหม้

• เมื่อกุมารอยู่ในท้องแม่นั้นลำบากนักหนา พึงเกลียด พึงหน่ายพ้นประมาณนัก ก็ชื้นแลเหม็นกลิ่นตืดและ เอือนอันได้ 80 ครอก

• แลกุมารนั้นเจ็บเนื้อเจ็บตนดั่งคนอันท่านขังไว้ในไหอัน คับแคบนักหนา แค้นเนื้อแค้นใจ แลเดือดเนื้อเดือดใจ นักหนา เหยียดตีนมือบ่มิได้ ดั่งท่านเอาใส่ไว้ในที่คับ

จากเรื่องไตรภูมิพระร่วง ตอน มนุสสภูมิ ข้อใดกล่าวถึง วิวัฒนาการขั้นสุดท้ายของก้อนเนื้อในครรภ์มารดาก่อนที่จะ เจริญกลายเป็นตัวคน

• เบญจสาขาหูด

• อัมพุทะ

• ฆนะ

• เปสิ

“...ซึ่งอยู่ในท้องแม่อันเป็นที่เหม็นแลที่ออกลูกออกเต้า ที่เถ้า ที่ตายที่เร่ว ฝูงตืดและเอือนทั้งหลายนั้นคนกันอยู่ในท้องแม่...” คำว่า “ที่เร่ว” ในบทประพันธ์ข้างต้นหมายถึงอะไร

• เร็ว

• ที่ว่าง

• ป่าช้า

• เกิด กำเนิด

ข้อใดไม่มีการใช้ภาพพจน์อุปมา

• คนผู้ใดจากแต่นรกมาเกิดนั้น เมื่อคลอดออกตนกุมารนั้นร้อน

• อันว่าสายสะดือแห่งกุมารนั้นกลวงดั่งสายก้านบัวอันมีชื่อว่าอุบล

• ในท้องแม่นั้นร้อนนักหนาดุจดั่งเราเอาใบตองเข้าจ่อตน แลต้มในหม้อนั้นไสร้

• เลือดแลน้ำเหลืองย้อยลงเต็มตนยะหยดทุกเมื่อแล ดุจดั่ง ลิงเมื่อฝนตก แลนั่งกำมือเซาเจ่าอยู่ในโพรงไม้นั้นแล

ข้อใดกล่าวถึงพยาธิในท้อง

• อัมพุทะนั้นโดยใหญ่ไปทุกวารไสร้ ครั้นได้ถึง 7 วาร ข้นเป็นดั่งตะกั่วอันเชื่อมอยู่ในหม้อเรียกชื่อว่าเปสิ

• เมื่อกุมารอยู่ในท้องแม่นั้นลำบากนักหนา พึงเกลียด พึงหน่ายพ้นประมาณนัก ก็ชื้นแลเหม็นกลิ่นตืดและ เอือนอันได้ 80 ครอก

• จะงอยไส้ดือนั้นกลวงขึ้นไปเบื้องบนติดหลังท้องแม่แลข้าว น้ำอาหารอันใดแม่กินไสร้ แลโอชารสนั้นก็เป็นน้ำชุ่มเข้าไป ในไส้ดือนั้น

• ผิรูปอันจะเกิดเป็นชายก็ดีเป็นหญิงก็ดี เกิดมีอาทิแต่เกิด เป็นกลละนั้นโดยใหญ่แต่ละวันแลน้อย ครั้นถึง 7 วัน เป็นดั่งน้ำล้างเนื้อนั้นเรียกว่าอัมพุทะ

ข้อใดมีลักษณะเป็นพรรณนาโวหาร

• ผิแลคนอันมาแต่นรกก็ดี แลมาแต่เปรตก็ดี มันคำนึงถึง ความอันลำบากนั้น ครั้นว่าออกมาก็ร้องไห้แล

• เบื้องหลังกุมารนั้นต่อหลังท้องแม่ แลนั่งยองอยู่ในท้องแม่ แลกำมือทั้งสองคู้คอต่อหัวเข่าทั้งสอง เอาหัวไว้เหนือ หัวเข่าเมื่อนั่งอยู่นั้น

• เมื่อแรกมาเกิดในท้องแม่ก็ดี เมื่ออยู่ในท้องแม่ก็ดี เมื่อออกจากท้องแม่ก็ดี ในกาลทั้ง 3 นั้นย่อมหลง บ่มิได้คำนึงรู้อันใดสักสิ่ง

• ด้วยอำนาจแห่งไฟธาตุอันร้อนนั้น ส่วนตัวกุมารนั้นบ่มิไหม้ เพราะว่าเป็นธรรมดาด้วยบุญกุมารนั้นจะเป็นคนแลจึง ให้บมิไหม้บมิตายเพื่อดั่งนั้นแลแต่กุมารนั้นอยู่ในท้องแม่

ข้อใดมิใช่ลักษณะของทารกในครรภ์มารดาตามที่กล่าวไว้ ในตอนมนุสสภูมิ

• แต่นั้นไปเมือหน้ากุมารนั้นจึงรู้หายใจเข้าออกแล

• จะงอยไส้ดือนั้นกลวงขึ้นไปเบื้องบนติดหลังท้องแม่

• แค้นเนื้อแค้นใจ แลเดือดเนื้อเดือดใจนักหนา เหยียดตีมือบ่มิได้

• เลือดแลน้ำเหลืองย้อยลงเต็มตนยะหยดทุกเมื่อแล ดุจดั่ง

  ลิงเมื่อฝนตก แลนั่งกำมือเซาเจ่าอยู่ในโพรงไม้นั้นแล