WSH. Psychologia kliniczna

Psychopatologię uznaje się za wspólny język psychologii klinicznej i psychiatrii. Obszarem zainteresowania psychopatologii szczegółowej:

• jest definiowanie norm funkcjonowania psychicznego

• jest opisywanie zaburzeń motywacyjnych

• jest opisywanie zaburzeń inteligencji

• jest łączenie objawów w zespoły chorobowe

Współcześnie rozumiana psychologia kliniczna według ujęcia szerokiego

• zajmuje się opisem zdrowych i zaburzonych form zachowania oraz przeżywania i funkcjonowania somatycznego

• zajmuje się diagnozą i interwencją

• określa przyczyny zdrowia i choroby

• wszystkie odpowiedzi są poprawne

Kryterium nienormalności według Seligmana nie jest:

• dyskomfort obserwatora

• łatwość adaptacji

• wyrazistość i niekonwencjonalność

• naruszanie ideałów i norm społecznych

Ocena poziomu inteligencji w badaniu psychologicznym odbywa się na podstawie:

• normy ilościowej

• normy społeczno-kulturowej

• normy teoretycznej

• wszystkie odpowiedzi są błędne

Podejścia poznawczo-behawioralnego nie cechuje:

• koncentracja na aktualnych doświadczeniach

• koncentracja na rodzinnym podłożu zaburzeń

• wyjaśnianie zachowania na podstawie teorii atrybucji

• uwzględnianie roli przekonań i schematów poznawczych

Prawdą jest, że klasyfikacja ICD-10

• jest zbieżna z systemem DSM, ale tylko w części dotyczącej zaburzeń ujawniających się po raz pierwszy w okresie dziecięcym

• powstała w miejsce systemu DSM-V

• oferuje diagnozę na czterech osiach

• ICD-10 funkcjonuje w Europie, a DSM-V w Stanach Zjednoczonych

Zespół Retta, autyzm dziecięcy i Zespół Aspergera należą do grupy zaburzeń kwalifikowanych jako:

• upośledzenie umysłowe (niepełnosprawność intelektualna)

• zaburzenia rozwoju psychicznego

• zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymi

• zaburzenia zachowania się i emocji rozpoczynające się zwykle w wieku młodzieńczym

ICD-10 nie jest klasyfikacją:

• w pełni ateoretyczną

• hierarchiczną i otwartą

• respektującą zasadę współwystępowania zaburzeń

• opisową i alfanumeryczną

Zaburzenia (choroby), które wpływają na funkcjonowanie psychiczne, i zostały opisane w rozdziale zaburzeń psychicznych (rozdział F) to:

• schizofrenia, zaburzenia typu schizofrenii i urojeniowe

• choroby układu nerwowego

• wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe

• zaburzenia wydzielania wewnętrznego

Typem silnym układu nerwowego z koncepcji Pawłowa, w którym zachodzi nierównowaga sił procesów pobudzenia i hamowania jest:

• sangwinik

• flegmatyk

• choleryk

• melancholik