Czwarta księga "Pana Tadeusza"

Czwarta księga "Pana Tadeusza" nosi tytuł

• Dyplomacja i łowy

• Łowy i dyplomatyka

• Dyplomatyka i łowy

• Dyplomatyka i polowanie

Na samym początku tej księgi autor zachwyca się litewskimi kniejami. Mówi, że Litwie trzeba zawsze

• zwierza i obrońców

• myśliwych i dam

• broni i płodów ziemi

• żelaza i lasów

Ostatni król, co nosił kołpak Witoldowy - chodzi o

• Zygmunta Starego

• Władysława Jagiełlę

• Jana Sobieskiego

• Zygmunta Augusta

Tadeusz zaspał na polowannie, bo - jak możemy przypuszczać - poprzedni wieczór

• upił się młodym winem

• grał w karty

• spędził w towarzystwie Telimeny

• spacerował przy świetle księżyca

Karczma była z dala podobna

• do łodzi na wzburdzonym morzu

• do starej szkoły

• do stodoły pełej zwierząt

• do Żyda co się modląc kiwa

Tabaka księdza Robaka pochodziła

• z Jasnej Góry

• z Warszawy

• z Wilna

• ze Lwowa

Słynnej częstochowskiej tabaki zażywał

• sam Napoleon

• sam generał Dąbrowski

• sam car Mikołaj

• sam ksiądz Robak

W środku litewskiej puszczy znajduje się zwierzęcy raj, zwany

• cmentarzyskiem

• czarcim jarem

• wilczym dołem

• matecznikiem

Polowanie zakończył

• Wojski, grając na rogu

• Podkomorzy, ogłaszając koniec

• Sędzia, zapraszając na wieczerzę

• Robak, udzielając błogosławieństwa

Niedźwiedż prawie zabił

• Asesora i Rejenta

• Hrabiego, ostatniego z Horeszków

• Tadeusza i Hrabiego

• Tadeusza, odstatniego z Sopliców