นิราศเมืองแกลง

เดินเท้าแล้วต่อเรือ

ทางเรือแล้วขึ้นเกวียนต่อ

ทางเรือแล้วเดินเท้าต่อ

ทางเรือแล้วขึ้นม้าต่อ

แมลง

แมลงภู่

แมลงผึ้ง

ผึ้งและแมลงภู่

โอ้คิดเห็นเอ็นดูหมู่แมงดา

อนาถนิ่งอิงเขนยคะนึงหวน

ถึงเซิงไทรศาลพระประแดงแรง

จนจวบจวนแจ่มแจ้งปัจจุสมัย

สุนทรภู่

ขุนอุทัย

เจ้าฟ้ากุ้ง

รัชกาลที่ ๕

โอ้จำใจไกลนุชสุดสวาท จึงนิราศเรื่องรักเป็นอักษร

จะกรวดน้ำคว่ำขันจนวันตาย แม้เจ้านายท่านไม่ใช้แล้วไม่มา

เป็นห่วงหนึ่งถึงชนกที่ปกเกล้า จะแสนเศร้าครวญคอยละห้อยหา

ตัวข้าบาทจะนิราศออกแรมไพร ให้พ้นภัยคลาดแคล้วอย่าแผ้วพาน

กลอนนิราศบังคับขึ้นต้นด้วยวรรคส่ง ลงท้ายด้วยคำว่าเอย

กลอนนิราศบังคับขึ้นต้นด้วยวรรครอง ลงท้ายด้วยคำว่าเอย

กลอนนิราศบังคับขึ้นต้นด้วยวรรครับ ลงท้ายด้วยคำว่าเอย

กลอนนิราศบังคับขึ้นต้นด้วยวรรคสดับ ลงท้ายด้วยคำว่าเอย

๕ ชนิด

๖ ชนิด

๗ ชนิด

๘ ชนิด

เสียงนกร้องก้องกู่กันกลางป่า ฟังภาษาสัตว์ไพรก็ใจหาย

ไม่หยุดยั้งตั้งหน้าเข้าป่ากว้าง ไปตามทางโขดเขินเนินถนน

ท่านชูช่วยอวยพรให้ผ่องแผ้ว ดังฉัตรแก้วกางกั้นไว้เหนือหัว

ดูครื้มครึกพฤกษาป่าสงัด ทะลุลัดตัดทะเลแหลมทองหลาง

พัด แสง น้อย

น้อย พุ่ม แสง

แสง เทียน นิ่ม

พุ่ม แสง เทียน

กรุงเทพฯ - ระยอง

กรุงเทพฯ - ชลบุรี

อยุธยา - ระยอง

อยุธยา - ชลบุรี