edukacja dla bezpieczeństwa

W nagłych wypadkach obowiązek udzielenia pierwszej pomocy spoczywa:

• na wszystkich osobach obecnych na miejscu zdarzenia, do czasu przybycia pomocy medycznej.

• wyłącznie na pracownikach służby zdrowia, policji i straży pożarnej, którzy znajdują się na miejscu zdarzenia.

• na osobach, które przeszły kurs udzielania pierwszej pomocy, do czasu przybycia pomocy medycznej.

• wyłącznie na zespołach ratownictwa medycznego.

W apteczce pierwszej pomocy nie powinny się znajdować:

• lekarstwa, igły, opatrunki niejałowe, wata.

• nożyczki, agrafki, notes, ołówek, długopis.

• bandaże elastyczne, agrafki, jałowe opatrunki.

• plastry, chusta trójkątna i folia termoizolacyjna.

Aby powiadomić o wypadku drogowym i wezwać profesjonalną pomoc na miejsce zdarzenia, należy zadzwonić pod:

• 999 lub 112.

• 999, 998 i 997.

• 999, 998, 997 i 112.

• 999, 998, 997 lub 112.

Osoba wzywająca profesjonalną pomoc, po przekazaniu informacji o zdarzeniu, miejscu jego zajścia, liczbie poszkodowanych i zagrożeniach w miejscu zdarzenia, powinna:

• przedstawić się, podać numer telefonu, z którego dzwoni i rozłączyć się, aby przystąpić do udzielania pierwszej pomocy.

• przedstawić się, odpowiadać precyzyjnie na pytania dyspozytora i nie rozłączać się, dopóki nie zrobi tego dyspozytor.

• odpowiadać precyzyjnie na pytania dyspozytora, wiedząc, że może przerwać rozmowę w dowolnym momencie i rozłączyć się w dogodnym dla siebie momencie.

• przedstawić się, podać numer telefonu, z którego dzwoni, i nie rozłączać się do czasu przybycia na miejsce zespołu ratownictwa medycznego.

Priorytetem każdej akcji ratowniczej powinny być:

• bezpieczeństwo poszkodowanych i ich mienia.

• bezpieczeństwo mienia i tajemnica państwowa.

• szybkość i sprawność przeprowadzania akcji ratowniczej.

• bezpieczeństwo ratowników i poszkodowanych.

Łańcuch przeżycia to:

• schemat postępowania ratowniczego w sytuacji, gdy doszło lub może dojść do nagłego zatrzymania krążenia.

• algorytm podstawowych zabiegów resuscytacyjnych według zaleceń Europejskiej Rady Resuscytacji.

• sprzęt służący do wydobywania z pojazdów osób uwięzionych w nich w wyniku wypadku drogowego.

• technika ratownicza stosowana przez ratowników górskich.

Wstępna ocena stanu poszkodowanego (ABC) polega na sprawdzeniu:

• czy jego drogi oddechowe są drożne, czy oddycha i czy nie wykazuje oznak zatrzymania krążenia.

• czy jego drogi oddechowe są drożne, czy nie wykazuje oznak zatrzymania krążenia i nie ma złamanych kończyn.

• czy oddycha, jest przytomny i nie ma poważniejszych obrażeń ciała.

• czy jest przytomny, nie ma poważniejszych obrażeń ciała i może samodzielnie wezwać profesjonalną pomoc.

Jeżeli poszkodowany nie oddycha, nie porusza się, nie kaszle, należy założyć, że:

• zasłabł.

• nie żyje.

• jest nieprzytomny.

• doszło u niego do zatrzymania krążenia.

Ocena oddechu poszkodowanego zgodnie ze schematem „widzę, słyszę, czuję” polega na tym, że w ciągu 10 sekund trzeba się postarać:

• zobaczyć ruchy jego klatki piersiowej, usłyszeć szmer wydychanego przez niego powietrza i poczuć strumień tego powietrza na swoim policzku.

• zobaczyć ruchy którejkolwiek części jego ciała, usłyszeć wydawane przez niego odgłosy, poczuć, że temperatura jego ciała się nie zmienia.

• zobaczyć, czy poszkodowany nie odniósł obrażeń ciała, posłuchać, czy nie wydaje jakichś odgłosów, poczuć strumień wydychanego przez niego powietrza na swoim policzku.

• zobaczyć ruchy jego klatki piersiowej, usłyszeć wydawane przez niego odgłosy, poczuć, że temperatura jego ciała się nie zmienia.

W celu udrożnienia dróg oddechowych nieprzytomnego poszkodowanego należy ułożyć na plecach, a następnie:

• wyciągnąć jego język na brodę i podtrzymać go palcami.

• odgiąć jego głowę do tyłu i pociągnąć żuchwę ku górze.

• silnie ucisnąć jego brzuch poniżej przepony.

• przekręcić głowę poszkodowanego na bok.