ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับภาษา

ข้อใดถูกต้อง

• วัจนภาษา คือ ถ้อยคำที่มนุษย์ใช้พูดหรือเขียนเพื่อสื่อความหมาย ดังนั้นผู้ใช้ภาษาจึงต้องเป็นมนุษย์เท่านั้น

• ภาษาประกอบด้วยเสียงและความหมาย

• ภาษาทุกภาษามีลักษณะร่วมกัน คือ ใช้เสียงสื่อความหมาย ประกอบด้วยหน่วยเล็กซึ่งรวมกันเป็นหน่วยที่ใหญ่ขึ้น

• ผู้ใช้ภาษาสามารถแต่งประโยคใหม่ ๆ ขึ้นได้ทุกวัน ถึงแม้จะไม่ใช่ประโยคที่เคยเรียนจากพ่อแม่

• ถึงแม้เสียงในภาษาจะมีจำนวนจำกัด แต่ก็สามารถใช้สร้างประโยคได้ไม่จำกัดจำนวน

ข้อใดถูกต้อง

• เสียงที่มีอยู่ในแต่ละภาษามีจำนวนไม่รู้จบ เราสามารถนำเสียงสระ พยัญชนะ และวรรณยุกต์มาสร้างคำได้จำนวนมาก เพื่อสื่อสารกับคนในสังคม

• การที่คนไทยเรียกละอองน้ำที่แข็งที่มีลักษณะเป็นปุยว่าหิมะ คนอังกฤษเรียกสโนว์ คนญี่ปุ่นเรียกยุคิ เป็นเรื่องของการตกลงกันในแต่ละกลุ่ม

• บางภาษาเท่านั้นที่มีการขยายประโยคให้ยาวออกไปได้เรื่อย ๆ

• บางภาษามีคำนาม คำกริยา แต่ไม่มีคำขยายนามและขยายกริยา

• พยางค์ในแต่ละภาษาย่อมประกอบด้วยเสียงพยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์

ข้อใดถูกต้อง

• เสียงในภาษาใด ๆ อาจเพิ่มจำนวนขึ้นได้ถ้ายืมคำภาษาอื่นมาใช้โดยมิได้ดัดแปลงเสียงให้ใกล้เคียงกับเสียงในภาษาของตน

• เมื่อสภาพสังคมเปลี่ยนไป หรือความคิดของคนในสังคมเปลี่ยนไป ย่อมมีผลทำให้ภาษาเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ

• ภาษาที่มีการเปลี่ยนแปลง ถือได้ว่าภาษานั้นกำลังวิบัติและอาจจะกลายเป็นภาษาตายในที่สุด

• ภาษาของชาติที่ไม่ได้ติดต่อกับชาติอื่น ๆ ก็ต้องมีการเปลี่ยนแปลง

• ภาษาของสังคมหนึ่งอาจถูกสังคมอื่นยืมไปใช้และสร้างความเจริญให้สังคมใหม่นั้นได้

ข้อใดถูกต้อง

• การเขียนที่รักษารูปคำเดิมช่วยให้แยกความหมายของคำพ้องเสียงได้

• ภาษาไทยรับคำจากภาษาอื่นในรูปคำศัพท์เดิมเป็นส่วนใหญ่

• การออกเสียงของผู้พูดเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ภาษาเปลี่ยนแปลง

• ภาษาไทยมีการออกเสียงหนักเบา

• ภาษาไทยมาตรฐาน คือ ภาษาราชการ

ข้อใดถูกต้อง

• การสื่อสารเป็นสิ่งสำคัญสำหรับมนุษย์เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม

• พฤติกรรมการสื่อสารของมนุษย์เป็นไปตามสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตเท่านั้น

• การยิ้มเป็นวัจนภาษา

• วัจนภาษา ได้แก่ ภาษาที่ใช้เสียงและรูปเขียนเป็นเครื่องมือสื่อสาร

• เทศภาษา คือ อวัจนภาษาที่ใช้สถานที่หรือระยะทางเป็นเครื่องมือในการสื่อสาร

ข้อใดถูกต้อง

• ปริภาษาเป็นอวัจนภาษาชนิดหนึ่ง

• ปริภาษาของภาษาพูด คือ ระดับความดังของเสียง ระดับความเร็วในการพูด ระดับความสูงต่ำ ของเสียง เป็นต้น

• ปริภาษาของภาษาเขียน คือ การเว้นวรรค การย่อหน้า ขนาดของตัวอักษร เป็นต้น

• มีผู้กล่าวว่าในการสนทนาจะสื่อสารด้วยวัจนภาษาเพียง ๓๕% อีก ๖๕% เป็นอวัจนภาษา

• ภาษาพูดเป็นทวิลักษณ์ (Duality) คือ ในแต่ละเสียงจะไม่มีความหมายในตัวเอง แต่เมื่อนำเสียงเหล่านั้นมารวมกันเป็นพยางค์ คำ หรือข้อความก็จะมีความหมายตามข้อตกลงของสังคมนั้น

ข้อใดถูกต้อง

• เมื่อปริบท (Context) ต่างกันก็จะทำให้ข้อความที่เหมือนกันมีความหมายที่แตกต่างกัน

• การเน้นเสียง การเว้นจังหวะ ความทุ้มแหลม สถานการณ์ อากัปกิริยา ต่างก็มีบทบาทต่อความหมายของข้อความในการสื่อสาร

• คำว่า “ภาษาเขียน” อาจหมายถึงลีลาหรือระดับในการใช้ภาษาก็ได้

• ภาษาเขียนหรือระบบตัวเขียนเกิดก่อนภาษาพูด

• ภาษาเขียนมีผลต่อการสืบต่ออารยธรรมของมนุษยชาติมากกว่าภาษาพูด

ข้อใดถูกต้อง

• ภาษาไทยเป็นภาษาที่มีระบบการเขียนแทนคำ

• การเว้นวรรคต่างกันทำให้ข้อความที่เหมือนกันมีความหมายต่างกัน

• เครื่องหมายวรรคตอนช่วยทำให้การสื่อสารตรงตามเจตนาของผู้สื่อสารได้มากขึ้น

• ตัวอักษรในแต่ละสมัยอาจจะมีรูปลักษณ์แตกต่างกัน

• ตัวอักษรที่เป็นแสงไฟกระพริบจะมีความน่าสนใจน้อยกว่าแสงไฟคงที่

ข้อใดถูกต้อง

• นักภาษาถือว่าภาษาที่แท้จริงของมนุษยชาติ คือ ภาษาพูด ส่วนภาษาเขียนเป็นสิ่งแทนภาษาพูดเท่านั้น

• ในหลายโอกาสภาษาเขียนมีความน่าเชื่อถือมากกว่าภาษาพูด

• ปัจจุบันมีบางกลุ่มชนที่ยังไม่มีระบบการเขียน

• ระบบตัวเขียนสื่อสารได้สมบูรณ์ตรงตามเจตนาการสื่อสารมากกว่าภาษาพูด

• การแปร คือ ความแตกต่างทางการใช้ภาษาในสมัยเดียวกัน ส่วนการเปลี่ยนแปลง คือ ความแตกต่างทางการใช้ภาษาที่ต่างยุคสมัยกัน

ข้อใดถูกต้อง

• ภาษาเขียนมีความคงทนและมีอิทธิพลต่อความเชื่อถือมากกว่าภาษาพูด

• ภาษาทุกภาษามีระบบ

• เพศ วัย การศึกษา อาชีพ ฯลฯ ทำให้มนุษย์มีการใช้วัจนลีลาในการใช้ภาษาต่างกัน

• ภาษามาตรฐาน (Standard Language) เป็นภาษาราชการที่ใช้ในกิจกรรมระดับชาติเป็นภาษาที่ใช้สื่อสารในการเรียนการสอนทุกระดับและทุกท้องถิ่น

• ภาษาเป็นสิ่งที่มนุษย์กำหนดขึ้น ฉะนั้นเวลาใช้ภาษาจึงต้องใช้ตามข้อกำหนดของสังคม