Barok- wprowadzenie.

Słowo „barocco”, od którego pochodzi nazwa epoki, oznacza:

• nurt filozoficzny głoszący, ze człowiek wobec wszechświata to krucha trzcina,

• muszlę o nieregularnych kształtach,

• perłę o niezwykłych kształtach,

• styl w sztuce charakteryzujący się przerostem formy nad treścią.

Barok to epoka literacka trwająca:

• przez cały wiek XVIII

• zasadniczo przez cały wiek XVII, ale swymi korzeniami sięga jeszcze końca XVI wieku

• od połowy XVI do połowy XVII wieku

Prekursorami baroku byli:

• Polacy,

• Francuzi,

• Włosi,

• Niemcy.

Jaki kontynent obok Europy ogarnęła kultura baroku:

• Ameryka Południowa,

• Azja,

• Australia.

Prekursorem baroku w poezji polskiej jest:

• Jan Andrzej Morsztyn,

• Wacław Potocki,

• Mikołaj Sęp Szarzyński.

Daniel Naborowski to poeta, w którego poezji obsesyjnie powraca temat:

• miłości,

• znikomości życia,

• pieniędzy i uciech cielesnych.

Główny temat poezji Jana Andrzeja Morsztyna to:

• ziemiański tryb życia,

• miłość,

• przemijalność,

• harmonia między życiem a przemijaniem.

. Słowo “sarmatyzm” to pojęcie o co najmniej dwóch znaczeniach, z których jedno odnosi się do:

• teorii historiozoficznej wywodzącej naród polski od mitycznego ludu Sarmatów,

• nurtu poezji barokowej,

• sposobu walki na tzw. wzór sarmacki.

Pascal porównał człowieka do:

• istoty myślącej,

• trzciny,

• wilka.

Autorem ok. 2000 obrazów jest:

• Caravaggio,

• Peter Paul Rubens,

• Diego Velazquez.