REPASO XÉNERO E NÚMERO

-ÁN>-ANA por ter un matiz pexorativo.

-ÁN>-Á non ten significado negativo.

-ÁN>-Á é unha excepción da regra.

Fiábeis, graves rematas en -l, mudan por -is.

Fiábeles, polisílabas en -l acrecentan -es.

Fiábeis, palabras rematadas en -bel>-beis.

É invariable.

Xenra, rematadas en vogal ou consoante distinta de -n, mudan por -a.

Nora, substantivos heterónimos.

Nora, xénero epiceno.

Nora, xénero común.

Baúis, agudas polísílabas en -l mudan o -l>-is.

Baúles, polisílabas agudas acrecentan -es.

Baúis, graves en -l mudan o -l>-is.

Bretona, rematados en vogal ou -n engaden un -a.

Bretoa, -ón>-ona sen significado pexorativo.

Bretoa, -ón>-ona excepción.

É un subtantivo de xénero común.

Non ten plural.

Os graves e esdrúxulos rematados en -s modifican o artigo: os isósceles.

Os rematados en -s engaden -es.

Rematados en vogal ou consoante distinta de -n, engaden -s.

Estranxeirismos e rematados en consoante distinta de -N, -R, -S, -L, -Z engaden -es.

Os estranxeirismos engaden -s ou fan o plural na súa lingua de orixe.

Esucaldúa, rematados en -ún>-úa.

Euscalduna, rematado en -ún>-una.

Posúe xénero común.

Estranxeirismos engaden -s.

Palabras rematadas en -x engaden -s.

Rematadas en -X e grupos consonánticos son invariables.

Os estranxeirismos teñen dous plurais.

Rematados en consoante distinta de -N engaden -A.

Ten xénero común.

Rematados en -R, -L, -S engaden -A.

Rematadas en consoante engaden -A.