Lingua Galega: Morfoloxía

Xa é hora de durmir.

• Adverbio de lugar

• Conxunción

• Preposición

• Adverbio de tempo

Na miña época non había televisión.

• Substantivo común, concreto, contable, individual, feminino, plural.

• Substantivo común, concreto, incontable, individual, feminino, plural.

• Substantivo propio, concreto, contable, individual, feminino, plural.

• Substantivo común, concreto, non contable, individual, feminino, plural.

Teño fame pero vou agardar uns minutiños para xantar.

• Preposición

• Conxunción

• Adverbio

• Pronome personal tónico

Ela non confía moito na súa curmá.

• Determinante posesivo

• Pronome persoal tónico

• Pronome persoal átono

• Determinante, artigo determinado

El varrera a casa o sábado.

• Verbo, terceira persoa do singular do copretérito de indicativo.

• Verbo, terceira persoa do singular do pretérito de indicativo.

• Verbo, terceira persoa do singular do antepretérito de indicativo.

• Verbo, terceira persoa do singular do pospretérito de indicativo.

Díxome que viñeras canto antes.

• Determinante demostrativo

• Determinante posesivo

• Pronome persoal tónico

• Pronome persoal átono

Teño bastantes cousas que facer.

• Adverbio de cantidade

• Determinante indefinido

• Pronome persoal átono

• Conxunción

Aquela cadela é ben xeitosa.

• Determinante demostrativo

• Pronome demostrativo

• Adverbio demostrativo

• Conxunción demostrativa

Hoxe traballei bastante.

• Determinante indefinido

• Adverbio de cantidade

Elas mercaban o peixe fresco na lonxa.

• Verbo, terceira persoa do plural do antepretérito de indicativo.

• Verbo, terceira persoa do plural do pospretérito de indicativo.

• Verbo, terceira persoa do plural do copretérito de indicativo.

• Verbo, terceira persoa do plural do futuro de indicativo.