กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่า

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ถอดความมาจากกวีนิพนธ์ของใคร

• พระยาอุปกิตศิลปสาร

• ทอมัส เกรย์

• ทอมัส อันวาเอดิสัน

• จอร์นสัน สมิท

ใครเป็นผู้แต่งกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

• พระยาอุปกิตศิลปสาร

• ทอมัส เกรย์

• เสฐียรโกเศศ

• พระสารประเสริฐ

จากเรื่องกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าเกิดขึ้นที่ใด

• ชนบทในประเทศไทย

• ป่าช้าของวัดชนบท

• วัดโบราณ

• ธรรมชาติในป่า

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าใช้สิ่งใดแทนความตาย

• นกแสก

• ความมืด

• จิ้งหรีดเรไร

• บ้านร้าง

ข้อใดเป็นการเลียนเสียงธรรมชาติจากเรื่องกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

• เสียงผึ้งดังหึ่งหึ่งมา

• ครอกแครกไล่ไขว่คว้าง

• ชะนีอุ่ยอุ้ยร้องหา

• คอกควายวัวรัวเกราะเปาะเปาะ

“ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข

เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย

ใครจะยอมละแดนแสนสบาย

โดยไม่ชายตาใฝ่อาลัยเอย”

   คำประพันธ์นี้กวีต้องการเสนอสาระสำคัญเกี่ยวกับเรื่องใด

• สังคมหลงมัวเมาในกิเลส

• ให้ดำรงชีวิตอยู่อย่างเป็นสุขตลอดไป

• การละทิ้งซึ่งความสุขก่อให้เกิดความทุกข์

• มนุษย์ควรรู้จักปล่อยวางสิ่งต่าง ๆ ในชีวิต

คุณค่าด้านเนื้อหาของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า คือข้อใด

• มุ่งแสดงคุณค่าของชีวิต

• มุ่งแสดงสัจธรรมของชีวิต

• มุ่งแสดงความเป็นไปของชีวิต

• มุ่งแสดงความสำคัญของชีวิต

ลักษณะบังคับของกลอนดอกสร้อย คำที่ ๒ ของวรรคแรกคือคำใด

• เอย

• เอ๋ย

• เฮ้ย

• เออ

แนวคิดหลักของกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า ตรงกับข้อใด

• ทุกชีพมีความเสมอภาค

• ทรัพย์สิน เงินทองเป็นของนอกกาย

• การไม่มีมีโรค เป็นลาภอันประเสริฐ

• ทุกชีวิตมีความตายเป็นที่พึ่ง ความตายจึงเป็นธรรมดาของโลก

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้ามีความโดดเด่นในด้านใดที่สุด

• เลือกสรรคำที่ไพเราะ

• สำนวนโวหารกินใจ

• เตือนสติมนุษย์ทุกคน

• มีสัมผัสแพรวพราว