บทละครเรื่อง รามเกียรติ์ ตอนนารายณ์ปราบนนทก

รัชกาลที่ 2

รัชกาลที่ 5

สุนทรภู่

รัชกาลที่ 1

ขุนช้าง

นนทก

ทศกัณฑ์

พระนารายณ์

ล้างเท้า

เฝ้าบ้าน

ยืนยาม

ฟ้องนาย

เกิด

ตาย

ล้ม

ลุก

พระอิศวร

พระนารายณ์

พระพรหม

พระตรีมูรติ

เมื่อนั้น ใช้กับตัวละครสามัญหรือตัวละครที่มีบทบาทรองลงไป

บัดนั้น ใช้กับตัวละครเอกหรือตัวละครที่เป็นพระมหากษัตริย์

มาจะกล่าวบทไป นิยมใช้กับการขึ้นต้นหรือเริ่มตอนใหม่

ลักษณะการบังคับของกลอนบทละครแตกต่างจากกลอนสุภาพ

ถึงร้ายก็รักนะ เกเรอย่างไรก็รักนะ

ถึงกูจะร้ายแต่กูก็รักไม่น้อยกว่าเขา แต่เหตุใดเล่าจึงเป็นตัวเราที่แพ้เสมอ

ฉันแพ้ทางคนอย่างเธอ มันเอาแต่เพ้อไม่กินไม่นอน

อยากขยับเข้าไปใกล้เธอ อยากรู้จักตั้งแต่แรกเจอ

มหากาพย์รามายณะ

นิทานปันหยี

คัมภีร์ภควัทคีตา

มหากาพย์ภารตะ

วานรได้แก้ว

ไก่ได้พลอย

นิ้วด้วนได้แหวน

กิ้งก่าได้ทอง

พิเภก

กุมกรรณ

ทศกัณฐ์

อินทรชิต