რა შეუძლიათ ლექსებს?

ანა კალანდაძე წერს: "ეს სიხარულის ცრემლებია, როდი ვტირივარ?/ ქარი ჩამბერავს, ავმღერდები: მე ხომ სტვირი ვარ..."

რა ანიჭებს ავტორს სიმღერის ძალას?

• ქარი--სუნთქვა, ბუნება;

• სიხარულის ცრემლები;

• ქარი--ძალა, თავისუფლების სიმბოლო;

• სიმღერისვე სურვილი.

რა გადმოიცემა (მეტაფორის გამოყენებით), ფრაზაში: "...მე ხომ სტვირი ვარ, ქარში გაზრდილი, უგუნურთა მოჭრილი მერე"?

• სტვირის დამზადების ისტორია;

• ზნეობრივი წონასწორობის პრობლემა;

• თავისუფლების პრობლემა;

• საკუთარი ბუნებრიობა, უშუალობა.

ანა კალანდაძე თავისი განცდის ობიექტს მიმართავს: "ატირებული მპყრობელი ვარ/ შენი გულისაც.../იალაღებით მობერილ ვარ/ სიყვარულისად.../მხოლოდ შენს გულში მიპოვია ვანი სულისად..."

რა აპოვნინა პოეტს სიყვარულმა?

• გზა ადამიანთა გულებისაკენ;

• პოეტური შთაგონების ძალა;

• სულიერი სავანე

• ცხოვრებისა და შემოქმედების საიდუმლო.

რით იპყრობს ქარით ამღერებული სტვირი ადამიანთა გულებს?

• სიყვარულით;

• საამური ხმით;

• სევდიანი განწყობილებით;

• გულწრფელობით.

პოეტი, პატარა ქალი, რომელსაც ქვეყანა ("სოფელი") სიყვარულს შეცდომად უთვლის, ბუნებას ძალას სთხოვს:

"შთამბერე ქარო,/ ნახონ ძალა ჩემი გრძნობისა!"

რით უპასუხებს პოეტი, "პატარა ქალი", "განჩინებას ამა სოფლისას"?

• დამორცხვებით;

• დუმილით;

• სიყვარულის ცრემლით;

• სიმღერის გაძლიერებით.

გაიხსენეთ, რა უნდა გამოხატოს პოეტმა, "პატარა ქალმა", "ქარის მიერ ამღერებულმა სტვირმა"?

• ბუნების მშვენიერება;

• პოეტის, პატარა ქალის, გრძნობის ძალა;

• სიცოცხლის სიყვარული;

• პოეტის, პატარა ქალის, სულიერი სამყარო.

ბესიკ ხარანაული წერს:

"ლექსები სულის მარაოა,/რომლითაც ცეცხლს ვინელებთ და /დარდებს გადვიყრით".

რით ადარებს ავტორი ლექსებს მარაოს?

• შრიალით;

• შვების მონიჭების უნარით;

• "ფორმით" (ლექსი, რომელიც, ერთი შეხედვით, პატარაა, კითხვისას მარაოსავით იზრდება);

• ლექსიც და მარაოც მაღალი საზოგადოების კუთვნილებაა.

ბესიკ ხარანაულის ლექსში "ლექსები" რა მოჰყვება (ავტორის მეტაფორული წარმოდგენით) ლექსის გამოჩენას?

• სულიერი მღელვარება;

• ამაღლების განცდა;

• ქარი, ქარიშხალი;

• მკრთალი ნიავი.

ბესიკ ხარანაული წერს, რომ ლექსები ჩვენს დახუთულ სულს ფურცლებად აშრიალებენ, და დასძენს:

"მაგრამ ცეცხლს რამე გაგვინელებს,

როცა ზურგს უკან

ცხელი სუნთქვა გვესმის ცხოვრების?"

რა და რა უპირისპირდება ერთმანეთს ავტორის წარმოდგენაში?

• ცეცხლი და ქარი, რომელიც ცეცხლს აძლიერებს;

• სულის ორი მდგომარეობა: დახუთულობა (შებოჭილობა) და შრიალი (თავისუფლება);

• ლექსები და ცხოვრება;

• სურვილი და შესაძლებლობა.

ლექსში "ლექსები" რის სიმბოლოდ გამოიყენება მეტაფორული სახე "ცხოვრების ცხელი სუნთქვა"?

• ცხოვრებისეული სიძნელის;

• ცხოვრების რიტმის;

• ცხოვრების სიტკბოს;

• ცხოვრებისა, რომელსაც სიყვარული ამკობს.