คัมภีร์ฉันทศาสตร์ แพทย์ศาสตร์สงเคราะห์

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"รักษาคนป่วยอย่างเท่าเทียมกัน"

• อย่าเกียจแก่คนไข้ คนเข็ญใจขาดในทาง ลาภผลอันเบาบาง อย่าเกียจคนพยาบาล

• หิริกังละอายบาป อันยุ่งหยาบสิ้นทั้งหลาย ประหารให้เสื่อมคลาย คือตัดเสียซึ่งกองกรรม

• ผู้ใดจะเรียนรู้ พิเคราะห์ดูผู้อาจารย์ เที่ยงแท้ว่าพิศดาร ทั้งพุทธ์ไสย์จึ่งควรเรียน

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"มีจรรยาบรรณในการเป็นแพทย์"

• หิริกังละอายบาป อันยุ่งหยาบสิ้นทั้งหลาย ประหารให้เสื่อมคลาย คือตัดเสียซึ่งกองกรรม

• อย่าเกียจแก่คนไข้ คนเข็ญใจขาดในทาง ลาภผลอันเบาบาง อย่าเกียจคนพยาบาล

• ครูพักแลครูเรียน อักษรเขียนไว้ตามมี จงถือว่าครูดี เพราะได้เรียนจึ่งรู้มา

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"รู้จักพิจารณาครูแพทย์"

• ครูพักแลครูเรียน อักษรเขียนไว้ตามมี จงถือว่าครูดี เพราะได้เรียนจึ่งรู้มา

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

• อย่าเกียจแก่คนไข้ คนเข็ญใจขาดในทาง ลาภผลอันเบาบาง อย่าเกียจคนพยาบาล

• ผู้ใดจะเรียนรู้ พิเคราะห์ดูผู้อาจารย์ เที่ยงแท้ว่าพิสดาร ทั้งพุทธ์ไสย์จึ่งควรเรียน

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"เชื่อมั่นในตัว ทบทวนการรักษาของตน"

• ผู้ใดจะเรียนรู้ พิเคราะห์ดูผู้อาจารย์ เที่ยงแท้ว่าพิสดาร ทั้งพุทธ์ไสย์จึ่งควรเรียน

• อย่าเกียจแก่คนไข้ คนเข็ญใจขาดในทาง ลาภผลอันเบาบาง อย่าเกียจคนพยาบาล

• บางทีก็ยาชอบ แต่เคราะห์ครอบจึ่งหันหวน หายคลายแล้วทบทวน จะโทษยาก็ผิดที

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"ให้เคารพครูบาอาจารย์"

• ผู้ใดจะเรียนรู้ พิเคราะห์ดูผู้อาจารย์ เที่ยงแท้ว่าพิสดาร ทั้งพุทธ์ไสย์จึ่งควรเรียน

• ครูพักแลครูเรียน อักษรเขียนไว้ตามมี จงถือว่าครูดี เพราะได้เรียนจึ่งรู้มา

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

• หิริกังละอายบาป อันยุ่งหยาบสิ้นทั้งหลาย ประหารให้เสื่อมคลาย คือตัดเสียซึ่งกองกรรม

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"อย่าแพร่งพรายตำรากับคนที่ไม่สมควร"

• ผู้ใดจะเรียนรู้ พิเคราะห์ดูผู้อาจารย์ เที่ยงแท้ว่าพิสดาร ทั้งพุทธ์ไสย์จึ่งควรเรียน

• ครูพักแลครูเรียน อักษรเขียนไว้ตามมี จงถือว่าครูดี เพราะได้เรียนจึ่งรู้มา

• เรียนรู้คัมภีร์ไสย สุขุมไว้อย่าแพร่งพราย ควรกล่าวจึ่งขยาย อย่ายื่นแก้วแก่วานร

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับพฤติกรรมที่กำหนด

"อย่าประมาทในการศึกษาเล่าเรียน"

• ผู้ใดจะเรียนรู้ พิเคราะห์ดูผู้อาจารย์ เที่ยงแท้ว่าพิสดาร ทั้งพุทธ์ไสย์จึ่งควรเรียน

• หิริกังละอายบาป อันยุ่งหยาบสิ้นทั้งหลาย ประหารให้เสื่อมคลาย คือตัดเสียซึ่งกองกรรม

• ครูพักแลครูเรียน อักษรเขียนไว้ตามมี จงถือว่าครูดี เพราะได้เรียนจึ่งรู้มา

• อย่าหมิ่นว่ารู้ง่าย ตำรับรายอยู่ถมไป รีบด่วนประมาทใจ ดังนั้นแท้มิเป็นการ

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับสถานที่กำหนด

"หมอคะ ดิฉันเจ็บออด ๆ แอด ๆ มานาน หมอก็ให้แต่ยามากิน ราคาก็แพ้งแพง ไปหาดูในอินเทอร์เน็ตเขาก็ว่าเป็นยาที่หาซื้อได้ทั่วไปนะ ราคาไม่แพงขนาดนี้"

• อุทธัจจังอย่าอุทธัจ เห็นถนัดในโรคา ให้ตั้งตนดังพระยา ไกรสรราชเข้าราวี

• แพทย์ใดจะหนีทุกข์ ไปสู่สุขนิพพานดล พิริยสติตน ประพฤติได้จึ่งเป็นการ

• บ้างกล่าวอุบายให้ แก่คนไข้นั้นหลายพัน หวังลาภจะเกิดพลัน ด้วยเชื่อถ้อยอาตมา

• อวดยาครั้นให้ยา เห็นโรคาไม่ถอยหนี กลับกล่าวว่าแรงผี ที่แท้ทำไม่รู้ทำ

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับสถานที่กำหนด

"เจ็บป่วยทีไรก็ไปหาหมอที่สถานพยาบาลเล็ก ๆ หมอที่ประจำที่นั่นก็ไม่กล้ารักษาอะไรมาก บอกว่าตนยังไม่เชี่ยวชาญ"

• แพทย์ใดจะหนีทุกข์ ไปสู่สุขนิพพานดล พิริยสติตน ประพฤติได้จึ่งเป็นการ

• อุทธัจจังอย่าอุทธัจ เห็นถนัดในโรคา ให้ตั้งตนดังพระยา ไกรสรราชเข้าราวี

• อวดยาครั้นให้ยา เห็นโรคาไม่ถอยหนี กลับกล่าวว่าแรงผี ที่แท้ทำไม่รู้ทำ

• บ้างกล่าวอุบายให้ แก่คนไข้นั้นหลายพัน หวังลาภจะเกิดพลัน ด้วยเชื่อถ้อยอาตมา

เติมบทประพันธ์ให้สอดคล้องกับสถานที่กำหนด

"ฉันรักษาอาการป่วยกับหมอคนเดิมตลอด เขาก็ให้ยาเดิมตลอด โรคก็ไม่หายสักที หมอเขาคิดว่า น่าจะเป็นโรคกรรม"

• อวดยาครั้นให้ยา เห็นโรคาไม่ถอยหนี กลับกล่าวว่าแรงผี ที่แท้ทำไม่รู้ทำ

• บ้างกล่าวอุบายให้ แก่คนไข้นั้นหลายพัน หวังลาภจะเกิดพลัน ด้วยเชื่อถ้อยอาตมา

• แพทย์ใดจะหนีทุกข์ ไปสู่สุขนิพพานดล พิริยสติตน ประพฤติได้จึ่งเป็นการ

• อุทธัจจังอย่าอุทธัจ เห็นถนัดในโรคา ให้ตั้งตนดังพระยา ไกรสรราชเข้าราวี