ร่ายยาวมหาเวสสันดรชาดก กัณฑ์มัทรี

“...พอประจวบจวนพญาพาฬมฤคราช สะดุ้งพระทัยไหวหวาดวะหวีดวิ่งวนแวะเข้าข้างทาง...” คำที่ขีดเส้นใต้หมายถึงสัตว์ชนิดใด

• ราชสีห์ อาชาไนย เสือโคร่ง

• ราชสีห์ เสือดาว คชสาร

• อาชาไนย เสือดาว เสือเหลือง

• ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือเหลือง

“...ครั้นคลาดแคล้วเคลื่อนคล้อยเข้าสู่ดงปานประหนึ่งว่าจะหลงลืมลูกสละผัวต่อมืดมัวจึ่งกลับมา ทำเป็นบีบน้ำตา ใครจะไม่รู้แยบคายความคิดหญิง ถ้าแม้นเจ้าอาลัยอยู่ด้วยลูกจริง ๆ เหมือนวาจา ก็จะรีบกลับเข้ามาแต่วี่วันไม่ทันรอน...” ผู้กล่าวข้อความข้างต้นมีจุดประสงค์ใด

• ต้องการให้รู้ว่าผู้พูดรู้ทันความคิด

• ต้องการให้ปรับปรุงตัว กลับให้ตรงเวลา

• ต้องการให้สำนึกผิดและหยุดการตัดพ้อต่อว่าผู้พูด

• ต้องการให้คลายความเศร้าโศกโดยการทำให้โกรธแทน

กัณฑ์มัทรีสะท้อนให้เห็นเรื่องใดชัดเจนที่สุด

• ความยากลำบากในการใช้ชีวิตอยู่ในป่า

• ความทุกข์ที่เกิดจากการไม่รู้ความจริง

• ความจงรักภักดีของภรรยาที่มีต่อสามี

• รักใครเล่าจะเท่ารักอันยิ่งใหญ่ของแม่

“อุปมาเหมือนคนไข้หนักแล้วมิหนำยังแพทย์เอายาพิษมาวางซ้ำให้เวทนา” คำที่ขีดเส้นใต้หมายถึงใคร

• ชูชก

• พระนางมัทรี

• พระเวสสันดร

• พระชาลี พระกันหา

กัณฑ์มัทรี พระเวสสันดรทรงบำเพ็ญบารมีในข้อใด

• ภาวนาบารมี

• สังขารทานบารมี

• ปิยบุตรทานบารมี

• ปิยวาจาทานบารมี

คุณสมบัติของพระเวสสันดร ที่ควรนำมาปฏิบัติในปัจจุบันมากที่สุดคือข้อใด

• เป็นที่พึ่งของคนที่ยากจน

• ความอดกลั้นไม่หวั่นไหวไปตามโลกธรรม

• ความเสียสละเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม

• ความสุจริตในที่มีต่อบุคคลไม่เลือกชั้นวรรณะ

“...หวังว่าจะเป็นเกือกทองฉลองบาทยุคลทั้งคู่แห่งพระคุณผัว...” บทประพันธ์ข้างต้นปรากฏการใช้ภาพพจน์ใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• บุคคลวัต

ข้อใดมีการเล่นเสียงสัมผัสอักษรมากที่สุด

• สุดฝีเท้าที่แม่จะเยื้องย่องยกย่างลงเหยียบดิน

• พระสุรเสียงเยือกเย็นระย่อทุกอกสัตว์

• เจ้ามิเคยได้ความยากย่างเท้าลงเหยียบดิน

• ข้าพระบาทนี่ร้อนรนไม่หยุดหย่อนแต่สักอย่าง

ข้อใดใช้ภาพพจน์อุปมาโวหาร

• แสงจันทร์เหมือนหนึ่งน้ำพลอยพร้อยอยู่พราย ๆ

• ดุเหว่าละเมอร้องก้องพนาเวศ

• พุ่มไม้ครืนเป็นเงาชะโงกเงือม

• แต่ย่างเหยียบเกรียบกรอบก็เหลียวหลัง

ข้อใดใช้ภาพพจน์สัทพจน์

• พุ่มไม้ครืนเป็นเงาชะโงกเงือม

• ดุเหว่าละเมอร้องก้องพนาเวศ

• แต่ย่างเหยียบเกรียบกรอบก็เหลียวหลัง

• แสงจันทร์เหมือนหนึ่งน้ำพลอยพร้อยอยู่พราย ๆ