โวหารภาพพจน์

คำประพันธ์ในข้อใดใช้โวหารภาพพจน์ต่างจากข้ออื่น

• ดังหิ่งห้อยจะแข่งแสงอาทิตย์ เห็นผิดระบอบบุราณมา

• นางนวลจับนางนวลนอน เหมือนพี่แนบนวลสมรจินตะหรา

• กูไม่ครั่นคร้ามขามใคร จะหักให้เป็นภัสม์ธุลีผง

• ท้าวกะหมังกุหนิงแข็งขัน ได้ฟังกริ้วโกรธดังเพลิงกัลป์

ข้อใดใช้โวหารภาพพจน์ด้วยวิธีการอุปลักษณ์

• ลมระเริงลู่หวิวพลิ้วระลอก สัพยอกยอดไม้ไปลิ่วล่อง

• เพลินฟังวังเวงเพลงเรไร พิณพาทย์ไพรกล่อมขับสำหรับดง

• โอ้โอ๋อกพระชนกชนนีนี้จะแตกครากสักเจ็ดภาคภินทนาการ

• มีทั้งว่านยาสารพันอุดมดับโรคาพยาธิดุจทิพยโอสถปรากฏคุณประสิทธิ์ประสาทสุพรรณนา

ความในข้อใดใช้วิธีการ “ปฏิพากษ์” ในการ

นำเสนอสาร

• ความเกิดดับธรรมดาอุทาหรณ์

• วนเวียนหว่างทุกข์สุขทุกวันวาร

• เกิดแล้วก่อล่อแล้วเร้นเย็นแล้วร้อน

• วนและวิ่งคืนและวันหวั่นและไหว

ศิลปะการประพันธ์ข้อใดใช้อัพภาสเลียนเสียงธรรมชาติ

• ชะโดดุกกระดี่โดด สลาดโลดยะหยอยหยอย

  กระเพื่อมน้ำพะพร่ำพรอย กระฉอกฉานกระฉ่อนชล

• พลหัวหน้าพะกัน แกว่งดาบฟันฉะฉาด แกว่งดาบฟันฉะฉัด

  ซ้องหอกซัดยะยุ่ง ซ้องหอกพุ่งยะย้าย

• หางนกยูงระย้าเรี่ยคลอเคลียน้ำ แพนดอกฉ่ำช้อยช่อวรวิจิตร

  งามดั่งเปลวเพลิงป่ามานิรมิต สร้อยโสภิตอภิรุมพุ่มหัวใจ

• เพชรน้ำค้างค้างหล่นบนพรมหญ้า เย็นหยาดฟ้ามาฝันหลงวันใหม่

  เคล้าเคลียหยอกดอกหญ้าอย่างอาลัย เมื่อแฉกดาวใบไผ่ไหวตะวัน

ข้อใดมีการซ้ำคำที่มีความหมายเหมือนกันทุกคำ

• ทั้งหนาวลมหนาวพรมน้ำค้างพราว ไหนจะหนาวซากผาศิลาเย็น

• เห็นรอหักเหมือนหนึ่งรักพี่รอรา แต่รอท่ารั้งทุกข์มาตามทาง

• ระกำกายมาถึงท้ายระกำบ้าน ระกำย่านนี่ก็ยาวนะอกเอ๋ย

• ถึงเกาะเกิดเกิดเกาะขึ้นกลางน้ำ เหมือนเกิดกรรมเกิดราชการหลวง

ข้อใดใช้โวหารภาพพจน์ต่างกับข้ออื่น

• ดอกไม้แย้มกลีบยิ้มริมบึงช่างตรึงจิต ลมจุมพิตเท่าไรก็ไม่หมอง

• เห็นกรวดทรายชายทะเลชโลธร ละเอียดอ่อนดังละอองสำลีดี

• เป็นฟองฟุ้งรุ่งเรืองอยู่รางราง กระเด็นพร่างพรายพราวราวกับพลอย

• อันพริกไทยใบผักชีเหมือนสีกา ต้องโรยหน้าเสียสักหน่อยอร่อยใจ

คำประพันธ์ในข้อใดใช้กลวิธีการเล่นคำลักษณะเดียวกับตัวอย่างนี้

“ทั้งจากที่จากคลองเป็นสองข้อ ยังจากกอก็มาขึ้นในคลองขวาง”

• นกขมิ้นจับเถาขมิ้นเครือ คาบเหยื่อเผื่อลูกแล้วโผบิน

• สาลิกาพาหมู่เที่ยวจู่บิน เขาคูคู่ถิ่นอยู่ริมรก

• กระทาปักหาตัวเมียจ้อ ชูคอปีกกางหางหก

• ค้อนทองร้องรับกันป๊กป๊ก นกคุ่มเปรียวปรื๋อกระพือบิน

ข้อใดไม่ใช้ภาพพจน์

• นี่จนใจไม่มีเท่าขี้เล็บ ขี้เกียจเก็บเลยทางมากลางหน

• ถึงห้วยโป่งเห็นธารละหานไหล คงคาใสปลาว่ายคล้ายคล้ายเห็น

• เสียงสินธุดุดั้นลั่นพิลึก สะท้านสะทึกโถมฟาดฉาดฉาดฉาน

• เหมือนนกฟ้องดวงจันทร์ให้ผันดู คนมาสู่ซ่องพักมันรักษา

“บุหลันเลื่อนลอยฟ้าไม่ราคี รัศมีส่องสว่างดังกลางวัน”

ข้อความนี้เป็นโวหารภาพพจน์ชนิดใด

• อธิพจน์

• อุปลักษณ์

• บุคลาธิษฐาน

• อุปมา

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์

• พลพายกรายพายทอง ร้องโห่เห่โอ้เห่มา

• นกแก้วแจ้วแจ่มเสียง จับไม่เรียงเคียงคู่สอง

• ไก่ฟ้ามาตัวเดียว เดินท่องเที่ยวเลี้ยวเหลี่ยมเขา

• เพียนทองงามดั่งทอง ไม่เหมือนน้องห่ม

  ตาดพราย