ทุกข์ของชาวนาในบทกวี

เรื่อง ทุกข์ของชาวนาในบทกวี มาจากหนังสือรวมบทพระราชนิพนธ์ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เรื่องใด

• แก้วจอมแก่น

• ความคิดคำนึง

• ไทยเที่ยวพม่า

• มณีพลอยร้อยแสง

“เปิบข้าวทุกคราวคำ จงสูจำเป็นอาจิณเหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน” คำว่า “กู” หมายถึงใคร

• ผู้แต่ง

• ชาวนา

• หลี่เซิน

• จิตร ภูมิศักดิ์

บทกวีที่ผู้พระราชนิพนธ์ยกมากล่าวเป็นผลงานของใคร

• จิตร ภูมิศักดิ์

• วาณิช จรุงกิจอนันต์

• อังคาร กัลป์ยาณพงศ์

• เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

เนื้อความในเรื่องทุกข์ของชาวนาในบทกวี แสดงให้เห็นถึงพระราชอัธยาศัยของผู้นิพนธ์อย่างไร

• ชอบเป็นกวี

• เข้าใจปัญหาของชาวนาจีน

• แสดงบทกวีทัศน์ของชาวนา

• เข้าใจปัญหาและความทุกข์ยากของชาวนา

บทความแสดงความคิดเห็น มีลักษณะอย่างไร

• การแสดงความคิดเห็นโดยผ่านการวิเคราะห์

  มีเหตุมีผล และสร้างสรรค์

• การแสดงความคิดเห็นส่วนบุคคล สามารถบอกกล่าวอย่างไรก็ได้

• การแสดงความคิดเห็นในประเด็นที่ได้รับความสนใจเท่านั้น

• การแสดงความคิดเห็นที่นำมาจากข้อตกลงของส่วนรวม

เทคนิคการเขียนของหลี่เชิน มีลักษณะอย่างไร

• บรรยายภาพเหมือนจิตรกรวาดภาพ

• บรรยายสิ่งที่คนพบเห็นมาให้ผู้อ่านเข้าใจ

• บรรยายแบบอธิบายขั้นตอนในการทำนาของชาวนา

• บรรยายโดยถ่ายทอดเสมือนชาวนาเป็นผู้มาบรรยายเอง

น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง และน้ำแรงอันหลั่งริน

สายเลือดกูทั้งสิ้น ที่สูซดกำซาบฟัน

คำที่พิมพ์ตัวหนามีความหมายว่าอย่างไร

• กลืน

• กระแทก

• เคี้ยว

• ซึมเข้าไป

บทพระราชนิพนธ์เรื่องทุกข์ของชาวนาในบทกวีมีแนวคิดสำคัญคือข้อใด

• ภาพของชาวนา

• การแก้ปัญหาราคาข้าว

• ชีวิตและความทุกข์ยากของชาวนา

• วิธีช่วยเหลือชาวนาให้พ้นทุกข์

ข้อใดแสดงให้เห็นความขัดแย้ง

• หว่านข้าวในฤดูใบไม้ผลิ ข้าวเมล็ดหนึ่งจะกลายเป็นหมื่นเมล็ดในฤดูใบไม้ร่วง

• รอบข้างไม่มีนาที่ไหนทิ้งว่าง แต่ชาวนาก็ยังอดตาย

• ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

• เหงื่อหยดบนดินภายใต้ต้นข้าว

คำประพันธ์ข้อใดเด่นเรื่องการใช้สัมผัสอักษร

• เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน

• น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง และน้ำแรงอันหลั่งริน

• จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาว

• เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว