ทุกข์ของชาวนาในบทกวี

แก้วจอมแก่น

ความคิดคำนึง

ไทยเที่ยวพม่า

มณีพลอยร้อยแสง

ผู้แต่ง

ชาวนา

หลี่เซิน

จิตร ภูมิศักดิ์

จิตร ภูมิศักดิ์

วาณิช จรุงกิจอนันต์

อังคาร กัลป์ยาณพงศ์

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

ชอบเป็นกวี

เข้าใจปัญหาของชาวนาจีน

แสดงบทกวีทัศน์ของชาวนา

เข้าใจปัญหาและความทุกข์ยากของชาวนา

การแสดงความคิดเห็นโดยผ่านการวิเคราะห์

มีเหตุมีผล และสร้างสรรค์

การแสดงความคิดเห็นส่วนบุคคล สามารถบอกกล่าวอย่างไรก็ได้

การแสดงความคิดเห็นในประเด็นที่ได้รับความสนใจเท่านั้น

การแสดงความคิดเห็นที่นำมาจากข้อตกลงของส่วนรวม

บรรยายภาพเหมือนจิตรกรวาดภาพ

บรรยายสิ่งที่คนพบเห็นมาให้ผู้อ่านเข้าใจ

บรรยายแบบอธิบายขั้นตอนในการทำนาของชาวนา

บรรยายโดยถ่ายทอดเสมือนชาวนาเป็นผู้มาบรรยายเอง

กลืน

กระแทก

เคี้ยว

ซึมเข้าไป

ภาพของชาวนา

การแก้ปัญหาราคาข้าว

ชีวิตและความทุกข์ยากของชาวนา

วิธีช่วยเหลือชาวนาให้พ้นทุกข์

หว่านข้าวในฤดูใบไม้ผลิ ข้าวเมล็ดหนึ่งจะกลายเป็นหมื่นเมล็ดในฤดูใบไม้ร่วง

รอบข้างไม่มีนาที่ไหนทิ้งว่าง แต่ชาวนาก็ยังอดตาย

ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

เหงื่อหยดบนดินภายใต้ต้นข้าว

เหงื่อกูที่สูกิน จึงก่อเกิดมาเป็นคน

น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง และน้ำแรงอันหลั่งริน

จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาว

เบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว