Jak się zachować w trudnych sytuacjach

Znalazłeś w parku portfel z dużą ilością pieniędzy, w środku jest też dowód osobisty i inne dokumenty.

• Pieniądze mi się przydadzą, wyjmuję je z portfela i chowam do kieszeni. Portfel wyrzucam do kosza na śmieci.

• Zanoszę znaleziony portfel na najbliższy komisariat policji.

• Zaglądam do środka, sprawdzam dokumenty. Odszukuję adres i odnoszę portfel właścicielowi.

• Rozglądam się czy w okolicy nie ma nikogo, chowam portfel do kieszeni tak, żeby nikt nie widział. Nareszcie spełnię swoje marzenie o nowym telefonie.

Jesteś świadkiem jak dwóch chłopaków w autobusie wyciąga z torebki starszej Pani portfel.

• Dyskretnie przechodzę na początek autobusu i zawiadamiam kierowcę

• To nie moja sprawa, udaję, że nic nie widzę.

• Zwracam uwagę na sytuację jednej z osób dorosłych, które stoją obok i proszę o pomoc.

• Wysiadam na najbliższym przystanku, żeby mnie też nie okradli

Idziesz ulicą i widzisz jak za ogrodzeniem mężczyzna bije i kopie psa.

• Zwracam uwagę mężczyźnie, że nie bije się zwierząt

• Dzwonię na numer alarmowy i zgłaszam fakt, czekam, aż zostaną wezwane odpowiednie służby

• Bardzo szkoda mi tego psa, ale to nie jest moja sprawa

• To jego pies nie mam prawa się wtrącać

W czasie przerwy idziesz do szatni i jesteś świadkiem jak twoi koledzy wymuszają pieniądze od młodszego kolegi

• Zwracam im uwagę i proszę, żeby zostawili chłopaka

• Idę szybko na korytarz, żeby mnie nie zauważyli i żebym się im nie naraził

• Zgłaszam problem komuś dorosłemu

• Nie wtrącam się, wchodzę do szatni , biorę swoje rzeczy - to nie moja sprawa

Potrzebujesz pieniędzy na jakąś wymarzoną rzecz. Natrafia się okazja by kupić to w okazyjnej cenie, ale brakuje Ci dosyć sporej kwoty. Wiesz, że Twoja siostra ma w skarbonce zaoszczędzone pieniądze.

• Wyjmujesz ze skarbonki pieniądze- zanim się zorientuje to zdążysz oddać.

• Pytasz siostrę, czy mogłaby Ci pożyczyć odpowiednią kwotę.

• Zabierasz pieniądze ze skarbonki - i tak wcale ich nie wydaje, więc nie zauważy ich braku.

• Siostra nie chce pożyczyć pieniędzy, więc postanawiasz jeszcze zaczekać i odłożyć samodzielnie.

Ustalasz z rodzicami godziny powrotu do domu. Niestety po raz kolejny nie udało Ci się wrócić o ustalonej godzinie, choć tym razem winny był spóźniony autobus. Rodzice nie chcą Ci wierzyć.

• Robię straszną awanturę, bo przecież jestem niewinny i jakoś muszę się obronić.

• Próbuję szczerze porozmawiać, przeprosić i zrozumieć złość rodziców, ale też staram się w rzeczowy sposób obronić swoją sytuację.

• Wcale nie próbuję z nimi gadać i tak mi nie uwierzą- trzaskam drzwiami do swojego pokoju i zakładam słuchawki. Przez głośną muzykę nie będę słyszał tych wszystkich kazań.

• Przepraszam rodziców za spóźnienie i tłumaczę swoje spóźnienie. Pokornie przyjmuję konsekwencje swojego zachowania, bo wiem, że to nie jest pierwszy raz- może w końcu mi wybaczą