Życie Żydów w Cesarstwie Rosyjskim

Istnieje powszechna zgoda wśród historyków, że Żydzi żyjący pod władzą carów byli niezmiennie ofiarami samodzierżawia, najgorzej traktowaną grupą narodowościową w Imperium.

• Tak

• Nie

W 1880 r. w Cesarstwie Rosyjskim mieszkało

• 26% światowych Żydów

• 51% światowych Żydów

• 67% światowych Żydów

• 83% światowych Żydów

Tereny Rosji carskiej, na których legalnie mogli osiedlać się na stałe Żydzi określano jako

• STREFA STAŁEJ OSIADŁOŚCI

• TCHUM HA-MOSZAW

• TCHUM-HAMOJSZEW

• CZERTA JEWRIEJSKOJ OSIEDŁOSTI

Po 1815 r. Żydzi w Cesarstwie Rosyjskim mogli legalnie osiedlać się na stałe

• wszędzie, gdzie chcieli

• jedynie w strefie stałej osiadłości

• w strefie stałej osiadłości z wyjątkiem Królestwa Polskiego

• w strefie stałej osiadłości żydowskiej. Ponadto mogli pozostać w Królestwie Polskim, jeśli już tam mieszkali, ale nie mogli się tu osiedlać na nowo bez specjalnego zezwolenia.

Królestwo Polskie należało do strefy stałej osiadłości Żydów.

• Tak

• Nie

Żydzi zostali zobowiązani do służby wojskowej na mocy Ukazu o powinności wojskowej z

• 1772 r.

• 1795 r.

• 1815 r.

• 1825 r.

• 1827 r.

Car Aleksander II

• zniósł instytucję kantonistów (młodocianych Żydów wcielanych do carskiej armii)

• wprowadził instytucję kantonistów (młodocianych Żydów wcielanych do carskiej armii)

• zakazał osiedlania się poza strefą stałej osiadłości żydowskim kupcom I gildii, rzemieślnikom i osobom z wyższym wykształceniem.

Bezpośrednim sprawcą/ bezpośrednią sprawczynią zamachu na cara Aleksandra II dn. 1 III 1881 r. był/ była Żyd/ Żydówka.

• Tak.

• Nie.

Istnieje powszechna zgoda wśród historyków co do tego, że pogromy w Cesarstwie Rosyjskim, zwłaszcza pogromy lat 1881-1882 organizowane były na rozkaz cara.

• Tak.

• Nie.

Aby przeciwdziałać przyłączaniu się Żydów do ruchu rewolucyjnego, Aleksander III kontynuował stosunkowo liberalną, reformatorską politykę swego ojca w stosunku do tej grupy poddanych.

• Tak.

• Nie.