คำไทยแท้และคำยืมภาษาต่างประเทศ

นิยมใช้คำควบกล้ำ

มักเป็นคำพยางค์เดียว

มีรูปวรรณยุกต์กำกับเสียง

สะกดตรงตามมาตราตัวสะกด

มีตัวการันต์

มีตัวสะกดและตัวตาม

ใช้ไม้ม้วน "ใ" ๒๐ คำ

นิยมใช้อักษรนำและคำควบกล้ำ

คิดหนักจักเจ็บปวด

อย่าเกียจคร้านการเรียน

พระนักเทศน์งดเทศน์นัดพิเศษ

อยู่อย่างสบายๆ ก็น่าจะพอใจ

สะดือ ประเดี๋ยว

กระโจน กระโดด

มะพร้าว นกกระจอก

มะม่วง ตะขาบ

พุทโธ่!

โอ๊ย!

อนิจจา!

โถ้! เวรแท้ๆ

พระสงฆ์ท่านฉันวันละ ๒ มื้อ

ประเทศไทยนี้รักสงบ

ต่างคนก็ต่างจิตต่างใจ

น้ำมาปลากินมดน้ำลดมดกินปลา

เปิดแอร์ก็เปลืองไฟ พอเปิดใจก็เปลืองน้ำตา

ตรุษจีนต้องใช้หัวหมู ส่วนไอเลิฟยูต้องใช้หัวใจ

สั่งงานไว้ใจครู ลอกการบ้านส่งครูไว้ใจผม

การบ้านคือยาพิษ เสาร์อาทิตย์คือสวรรค์ นรกคือวันจันทร์ วันสอบนั้นคือวันตาย

ไม่มีตัวสะกด

มีตัวการันต์

เป็นคำพยางค์เดียว

เป็นคำที่ไม่มีวรรณยุกต์

ทั่วเขตแผ่นแดนดิน

ขจัดสิ้นยาเสพติด

เรามาร่วมกันคิด

ร่วมพิชิตทำลายมัน

ตำบล ฆราวาส

ดูกร อรชร

อัคคี ตำรวจ

ภิกษุ บัญชร