Zaburzenia nastroju

Koniecznym do zdiagnozowania większego zaburzenia depresyjnego jest:

• występowanie obniżonego nastroju lub utraty zainteresowań i zdolności odczuwania przyjemności

• występowanie bezsenności lub poczucia braku energii niemal każdego dnia

• występowanie obniżonego poczucia własnego wartości lub nadmiernego poczucia winy

• występowanie nawracających myśli o śmierci lub prób samobójczych

Spośród poniższych, najbardziej dziedzicznym genetycznie zaburzeniem jest:

• schizofrenia

• zaburzenie afektywne dwubiegnowe

• zaburzenie afektywne jednobiegunowe

• zaburzenie lękowe

W DSM-5 żałoba:

• może być przyczyną depresji i nie wyklucza diagnozy epizodu depresji

• wyklucza diagnozę epizodu depresji gdyż jest naturalnym żalem występującym we wszystkich kulturach

Do zdiagnozowania przedmenstruacyjnego zaburzenia dysforycznego potrzebne jest:

• łącznie co najmniej 6 symptomów

• przynajmniej jeden cykl menstruacyjny w ciągu roku, w którym występują objawy

• większość cykli menstruacyjnych w ciągu roku w których występują objawy

• dwa z siedmiu symptomów

Prawdą o depresji poporodowej jest:

• a) często oprócz objawów zbliżonych do depresji występują objawy hipomaniakalne

• b) nie jest wcale aż tak powszechna, co innego jego łagodniejsza forma - przygnębienie poporodowe

• c) odpowiedź a i b poprawna

• d) odpowiedź a poprawna

Do przyczyn przygnębienia i depresji poporodowej można zaliczyć:

• zmiany w funkcjonowaniu systemu noradrenergicznego i serotoninergicznego

• rozregulowanie układu hormonalnego

• zmiany w funkcjonowaniu systemu dopaminergicznego

• niesmaczny posiłek w szpitalu

Najważniejszą cechą odróżniającą zaburzenie dystymiczne od zaburzenia depresyjnego jest:

• rozpowszechnienie (dystymia częściej)

• w dystymii występuje mniejsze niedopasowanie i mniej problemów z funkcjonowaniem

• występowanie przerywników w postaci normalnego nastroju

• osiąganie lepszych wyników w testach poznawczych w zaburzeniu dystymicznym

Na liście objawów dystymii nie pojawia się kilka objawów, które występują na liście objawów większego zaburzenia depresyjnego. Są to między innymi:

• spadek masy ciała

• utrata zainteresowania i przyjemności

• zmniejszony apetyt lub objadanie się

• niska samoocena

NIEPRAWDĄ na temat większego zaburzenia depresyjnego jest:

• żeby zdiagnozować większe zaburzenie depresyjne pacjent nie może mieć za sobą epizodu maniakalnego, hipomaniakalnego lub mieszanego

• nastrój przygnębienia lub utraty zainteresowania musi trwać przez co najmniej 2 tygodnie

• nawrót świadczy o tym, że epizod jeszcze się nie skończył

• pojawia się najczęściej w okresie od późnej adolescencji do środkowej dorosłości

Przy diagnozowaniu epizodu depresji uwzględnia się:

• czy jest pierwszy (pojedynczy) czy któryś z kolei (nawracający)

• czy występują objawy umożliwiające uszczegółowienie

• czy współwystępuje z dystymią (podwójna depresja)

• formy genów transportera serotoniny pozwalające przewidzieć dotkliwość zaburzenia w perspektywie 2 lat od zachorowania