หน่วยการเรียนรู้ที่ ๕ เรื่อง ภาษานี้มีระดับ

งานเขียนที่มุ่งให้ความรู้โดยสอดแทรกความบันเทิงให้แก่ผู้อ่าน

งานเขียนที่มุ่งส่งเสริมสติปัญญาและข้อคิดคติเตือนใจให้แก่ผู้อ่าน

งานเขียนที่มุ่งให้ความบันเทิงและมีการใช้ถ้อยคำเหมาะกับเนื้อเรื่อง

งานเขียนที่มุ่งเน้นการเลือกสรรถ้อยคำให้สละสลวยเพื่อสร้างบรรยากาศ

มีการลำดับเรื่องโดยการเล่าย้อนหลังเพื่อให้เรื่องชวนติดตาม

เวลาและสถานที่ควรสัมพันธ์กับเนื้อเรื่องเพื่อความสมจริง

ชื่อเรื่องและเนื้อเรื่องไม่จำเป็นต้องสัมพันธ์กัน

ภาษาเป็นเพียงบทสนทนาที่สมมติขึ้นเท่านั้น

อนุทิน

นิทาน

บทเพลง

หัสนิยาย

ความยาวของเรื่องไม่จำกัดขึ้นอยู่กับการดำเนินเรื่องเป็นหลัก

ตัวละครมีหลายตัวและแต่ละตัวมีพัฒนาการไปตามลำดับเวลา

การดำเนินเรื่องรวดเร็ว กระชับ และมีปมขัดแย้งในเรื่อง

มีบทพรรณนาและบรรยายให้รายละเอียดชัดเจน

ศัตรูของเจ้าหล่อน

ความไม่พยาบาท

ละครแห่งชีวิต

สนุกนึก

กระดูกของความลวง

เราหลงลืมอะไรบางอย่าง

ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำตลอดชีวิต

แดดเช้าร้อนเกินกว่าจะนั่งจิบกาแฟ

การเปิดเรื่อง แนวคิดสำคัญ

โครงเรื่อง บทสนทนา

ชื่อเรื่อง แก่นเรื่อง

ฉาก ตัวละคร

บทสนทนาโต้ตอบและบทบรรยายที่ชวนให้สงสัย

มีข้อขัดแย้งโดยผูกปมให้ซ้อนกันก่อนจะคลี่คลาย

ชื่อตัวละครมาสร้างปมขัดแย้งของเรื่อง

ควรดำเนินเรื่องราบเรียบตลอดทั้งเรื่อง

ปิดเรื่องโดยทำให้ผู้อ่านประหลาดใจและคาดไม่ถึง

ปิดเรื่องด้วยการสิ้นหวังและโศกสลด

ปิดเรื่องโดยคลี่คลายเรื่องกระจ่างชัด

ปิดเรื่องด้วยคำถามที่ค้างคาใจผู้อ่าน

ตัวละครควรมาจากเรื่องจริงในสังคม

ตัวละครสำคัญควรมีเพียง 1-2 ตัวเท่านั้น

ตั้งชื่อตัวละครให้มีนัยทางความหมาย

ลักษณะนิสัยหลากหลายปรับตามสถานการณ์