บทละครพูดเรื่องเห็นแก่ลูก

มาขอเงินพระยาภักดีฯ ใช้

มาหาลูกสาวและจะขออาศัยอยู่ด้วย

มาทำธุระส่วนตัวแล้วเลยแวะมาเยี่ยม

มาเยี่ยมเยียนกันฉันมิตรสหายที่จากกันมานาน

นั่งนิ่งไม่ลุกไปไหน

บุ้ยปากบอกให้นายรู้ว่าแขกที่มาหาอยู่ไหน

นั่งไขว่ห้างกระดิกขาเฉย

นั่งลงกับพื้นที่ริมประตูขวา

พระยาภักดีฯ กับนายล้ำไม่ได้พบกันมานานถึง 15 ปี

ขณะที่นายล้ำมาหา พระยาภักดีฯ ไปราชการต่างเมือง

อ้ายคำบอกกับนายล้ำว่าพระยาภักดีฯ จะกลับมาถึงประมาณ 5 โมงเย็น

แม่ลออคือลูกสาวของนายล้ำกับแม่นวลและเป็นลูกบุญธรรมของพระยาภักดี

พิษณุโลก ค้าฝิ่น

กำแพงเพชร ค้ากัญชา

สุโขทัย ค้าอาวุธสงคราม

นครศรีธรรมราช ค้าของชำ

เพราะตนไม่มีที่พึ่งอื่นอีกแล้ว

เพราะแม่ลออเป็นลูกสาวของตน

เพราะแม่ลออกำลังจะแต่งงานเป็นหลักเป็นฐาน

ทุกข้อที่กล่าวมา

เพราะนายล้ำจะมาขอเงินแม่ลออ

เพราะนายล้ำเป็นคนไม่ดีขี้คุกขี้ตะราง

เพราะกลัวแม่ลออจะรักนายล้ำมากกว่าตน

เพราะกลัวว่านายล้ำจะมาพรากแม่ลออไปจากตน

เพราะ เป็นคนใจบุญ

เพราะ อยากตัดความรำคาญ

เพราะ ต้องการซื้อความสุขให้แก่แม่ลออ

เพราะ เห็นแก่ความเป็นเพื่อนเก่าที่เดือดร้อนมาพึ่ง

ใช้แส้ม้าฟาด

กระโดดไล่เตะ

ใช้ปืนลูกซองยิง

ใช้ไม้คมแฝกตีหัว

บอก: เพราะ เห็นลูกได้ดี

บอก: เพราะ หวังว่าลูกจะเลี้ยงและรักตน

ไม่บอก: เพราะ เห็นว่าลูกอยู่ดีแล้วแต่ตนเองเป็นคนไม่ดี

ไม่บอก: เพราะ อยากให้ลูกมีความรู้สึกที่ดีกับพ่อแท้ ๆ ตลอดไป

เพราะ แม่เป็นคนบอก

เพราะ ดูจากลักษณะท่าทางในรูปถ่าย

เพราะ พระยาภักดีฯ เป็นคนบอก

ถูกต้องเฉพาะข้อ ข. และ ค.