การโวหารภาพพจน์

ข้อใดเป็นการใช้โวหารภาพพจน์แบบกล่าวเกินจริง

• ฉันแว่วเสียงเธอเพ้อครวญริมทะเลแห่งนี้

• ถ้าวันนี้ยังมีเขาอยู่ เราคงยืนสู้ดูโลกอย่างทระนง

• ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน

• เพราะเธอเหมือนหลักไม้ตั้งตรงนั้น ไม้เลื้อยอย่างฉันได้พันอาศัย

ข้อใดไม่ปรากฏภาพพจน์นามนัย

• พรุ่งนี้ฉันไปเที่ยวเมืองสองแคว

• ฟุตบอลยูโรปีนี้ทีมสิงโตคำรามพ่ายให้กับทีมอัซซูร์รี

• หล่อนเป็นมือที่สามสร้างความวุ่นวายให้ครอบครัวคนอื่น

• ผู้ใหญ่ในประเทศต้องช่วยกันดูแลผ้าขาวไม่ให้แปดเปื้อนสิ่งสกปรก

ข้อใดเป็นโวหารภาพพจน์ปฏิพากย์

• อันของสูงแม้ปองต้องจิต ถ้ำไม่คิดปีนป่ายจะได้หรือ

• ฉันเอาฟ้าห่มให้หายหนาว ดึกดื่นกินแสงดาวต่างข้าว

• เธอตายเพื่อจะปลุกให้คนตื่น เธอตายเพื่อผู้อื่นนับหมื่นแสน

• โอ้หนาวอื่นพอขืนอารมณ์ได้ แต่หนาวใจยากแค้นนี้แสนเข็ญ

"ความเอ๋ยความรู้ เป็นเครื่องชูชี้ทางสว่างไสว"

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• สัญลักษณ์

"ฉันหิวจนจะกินช้ำงได้ทั้งตัวแล้ว"

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• อติพจน์

• สัทพจน์

"เมื่อฟ้าหลั่งน้ำตา หมู่เมฆาพาหัวร่อ"

• ปฏิพากย์

• นามนัย

• บุคคลวัต

• อุปมา

"เขาเปลี่ยนตุ๊กตาหน้ารถเสมอ ๆ"

• บุคคลวัต

• สัญลักษณ์

• อติพจน์

• อุปลักษณ์

ครืนครืนใช่ฟ้าร้อง เรียมครวญ

• ปฏิพากย์

• สัญลักษณ์

• อติพจน์

• สัทพจน์

"ฟ้าหัวเราะเยาะเย้ย เหวยเหวยฟ้า"

• นามนัย

• บุคคลวัต

• สัทพจน์

• ปฏิพากย์

"เขารักษาความดีประดุจเกลือรักษาความเค็ม"

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• นามนัย

• สัญลักษณ์