ทบทวนความรู้ เรื่อง การพิจารณาคุณค่าด้านวรรณศิลป์

ข้อใดเป็นอุปมาโวหาร

• ชื่อว่าหนุมานชาญณรงค์ อาจองดั่งพระยาราชสีห์

• แทงต้องกุมภัณฑ์เป็นหลายที จนหอกอสุรีนั้นหักไป

• กวัดแกว่งแสงวาบปลาบตา กระทืบบาทาอึงอุด

• คิดแล้วจึ่งร้องตอบไป ว่าจริงหรือไฉนยักษี

“ฉันกำลังจะตาย”

น้ำแข็งที่กำลังจะละลายบอกแก่แก้วน้ำ

“ฉันรักเธอจนกว่าชีวิตจะหาไม่” แก้วน้ำกล่าวทั้งน้ำตาในวันที่อากาศร้อนที่สุด วันนั้นร่างของน้ำแข็งในอ้อมกอดของแก้วน้ำ ข้อความดังกล่าวประกอบด้วยภาพพจน์ใด

• อติพจน์

• บุคคลวัต

• สัทพจน์

• อุปมา

กิ๊วก๊าวกิ๊บก๊าบเป็ดทาบปีก

ตีนพลุ้ยลัดหลีกปีกรุ่มร่าม

เหล่าลูกเป็ดน้อยแล่นลอยตาม

ไซ้แหนแผ่งามตามแม่มา

กวีนิพนธ์บทนี้ใช้ภาพพจน์ใด

• อุปมา

• สัทพจน์

• อติพจน์

• อุปลักษณ์

ข้อใดใช้ภาพพจน์เปรียบเทียบเกินจริง

• เทียมสินธพอาชาไนย เริงร้องถวายชัย

  ชันหูระเหิดหฤหรรษ์

• สัตภัณฑ์บรรพตทั้งหลาย อ่อนเอียงเพียงปลาย

  ประนอมประนมชมชัย

• เสียงพลโห่ร้องเอาชัย เลื่อนลั่นสนั่นใน

  พิภพเพียงทำลาย

• ชักรถรี่เรื่อยเฉื่อยมา พุ่มบุษปมาลา

  กงรถไม่จอดธรณินทร์

"หญ้าฝากเกสรดอกหญ้า

ไปกับลมช่วยพาผสานผสม

แจ้งข่าวคราวเคลื่อนเยือนชม

ช่วยทอพรมคลุมพื้นให้แผ่นดิน"

ประเภทของภาพพจน์ข้างต้นเหมือนกับข้อใด

• ไผ่ซออ้อเอียดเบียดออด ลมลอดไล่เลี้ยวเรียวไผ่

• เปลวแดดแผดเปลวเต้น ระริกเล่นเน้นทำนอง

• ฤดูดาราระย้าระยับสรวง ดุจดวงเพชรพลอยประเสริฐศรี

• ตระเวนไพรร่อนร้องตระเวนไพร เหมือนเวรใดให้นิราศเสน่หา

คำประพันธ์ในข้อใดไม่มีการเลียนเสียงธรรมชาติ

• ขุนมอญร่อนง้าวฝาด ฉาดฉะ

• ต้อยตะริดติดตี่เจ้าพี่เอ๋ย จะละเลยเร่ร่อนไปนอนไหน

• โทสะอาจจะโดดโลดข้ามรั้ว ไม่เกรงกลัวบัญญัติเลย

• นกกระเรียนเวียนลงหนอง ตรอมเที่ยวย่องร้องแกร๋แกร๋

คำประพันธ์ข้อใดต่อไปนี้ไม่ปรากฏการใช้ภาพพจน์

• กลางสนามรบนามสนามโลก ล้วนสุขโศกเปลี่ยนผ่านกาลกระแส

• จึงเกิดคนเต็มคนบนแหล่งหล้า พัฒนาสังคมให้ไม่ตกต่ำ

• อานุภาพแห่งสองมือแม่คือดาบ คอยปรามปราบอวิชชาฆ่าขลาดเขลา

• ทิพย์คำสอนเพียงเกราะทองคุ้มครองลูก แม่ฝังปลูกความดีทวีค่า

ข้อใดมีสัมผัสสระน้อยที่สุด

• แม้ทำดีมีชื่อบันลือยศ อยู่ปรากฏตัวตายไม่หายหอม

• เหมือนหิ่งห้อยน้อยแสงจะแข่งแข จะมีแต่อัปภาคย์ยากนักหนา

• อันโกสุมพุ่มพวงดวงดอกนี้ สร้อยส่าหรีรำเพยระเหยหอม

• อันแม่เรือนเหมือนแมวเมียน้อยหนู ศิษย์กับครูธรรมดาอัชฌาสัย

"พิเศษสารเสกสร้างรังสรรค์สาร

ประจงจารฉันทพากย์พริ้งพรายฉาย

เฉกเพชรพรรณเพราเฉิดเลิศแลลาย

ระยับสายสะอิ้งส่องสร้อยกรองทรวง"

กลอนบทนี้ดีเด่นด้านใดเป็นพิเศษ

• สัมผัส

• ฉันทลักษณ์

• โครงสร้าง

• สัญลักษณ์

ข้อใดไม่ปรากฏในคำประพันธ์ต่อไปนี้

“เสื้อเก่าเก่าผ้าปะปะติดปะต่อ

เห็นแล้วก่อสังเวชล้วนชวนสลด

งอร่างคู้คุดร่างค้อมร่างคด

กระเถิบกระถดยามลมหวีดกรีดผิวเนื้อ”

• การใช้คำซ้ำ

• การใช้คำพ้องเสียง

• การเล่นสัมผัส

• การใช้ภาพพจน์