ประโยคซ้อน

ครูที่ใกล้ชิดกับนักเรียนมากย่อมทราบอุปนิสัยของนักเรียน

ข้อใดคือประโยคหลัก

• ครูที่ใกล้ชิดกับนักเรียนมาก

• ครูย่อมทราบอุปนิสัยของนักเรียน

• ครูที่ใกล้ชิดกับนักเรียน

• ย่อมทราบอุปนิสัยของนักเรียน

ครูที่ใกล้ชิดกับนักเรียนมากย่อมทราบอุปนิสัยของนักเรียน

ข้อใดคือประโยคย่อย

• ครูที่ใกล้ชิด

• ย่อมทราบอุปนิสัยของนักเรียน

• ครูทราบอุปนิสัยของนักเรียน

• ครูที่ใกล้ชิดกับนักเรียนมาก

ฉันเห็นภูเขาซึ่งมีน้ำขังอยู่ข้างใต้

ข้อใดเป็นประโยคหลัก

• ภูเขาซึ่งมีน้ำขังอยู่ข้างใต้

• ฉันเห็นภูเขา

• มีน้ำขังอยู่ข้างใต้

• ฉันเห็นภูเขาซึ่งมีน้ำขัง

ฉันเห็นภูเขาซึ่งมีน้ำขังอยู่ข้างใต้

ข้อใดคือประโยคย่อย

• ซึ่งมีน้ำขังอยู่ข้างใต้

• ภูเขาซึ่งมีน้ำขังอยู่ข้างใต้

• ฉันเห็นภูเขา

• มีน้ำขังอยู่ข้างใต้

เราหวงแหนแผ่นดินไทยอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเรา

ข้อใดคือมุขยประโยค

• บ้านเกิดเมืองนอนของเรา

• แผ่นดินไทยอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเรา

• เราหวงแหนแผ่นดินไทย

• หวงแหนแผ่นดินไทยอันเป็นบ้านเกิด

เราหวงแหนแผ่นดินไทยอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเรา

ข้อใดคืออนุประโยค

• แผ่นดินไทยอันเป็นบ้านเกิดเมืองนอนของเรา

• เราหวงแหนแผ่นดินไทยอันเป็นบ้านเกิด

• บ้านเกิดเมืองนอนของเรา

• หวงแหนแผ่นดินไทย

สัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรงมักจะดุร้าย

ข้อใดคือมุขยประโยค

• สัตว์ถูกขังอยู่ในกรง

• สัตว์ที่ถูกขังอยู่ใน

• สัตว์มักจะดุร้าย

• ในกรงมักจะดุร้าย

สัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรงมักจะดุร้าย

ข้อใดคืออนุประโยคประโยค

• สัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรงมักจะดุร้าย

• ในกรงมักจะดุร้าย

• สัตว์มักจะดุร้าย

• สัตว์ที่ถูกขังอยู่ในกรง

สมบัติอันมีค่าที่สุด คือ ความรู้

ข้อใดคือมุขยประโยค

• ที่สุด คือ ความรู้

• สมบัติอันมีค่า

• สมบัติคือความรู้

• อันมีค่าที่สุด คือ ความรู้

สมบัติอันมีค่าที่สุด คือ ความรู้

ข้อใดคืออนุประโยค

• สมบัติอันมีค่าที่สุด

• คือ ความรู้

• สมบัติคือความรู้

• อันมีค่าที่สุด คือ ความรู้