Ձեռնարկատիրություն

Սակավության երևույթը.

• գոյություն ունի միայն աղքատ երկրներում,

• վերաբերում է միայն աղքատ մարդկանց,

• դրան դիմագրավում են բոլոր մարդիկ և հասարակությունները,

• անծանոթ է հարուստներին:

Այլընտրանքի գինը

• այն գինն է, որը պետք է վճարենք տվյալ ընտրությունը կատարելիս,

• այն հաջորդ հնարավորության գինն է, որից ստիպված ենք հրաժարվել տվյալ ընտրությունը կատարելիս,

• ընտրած ապրանքի սպառողական գինն է,

• շուկայական հավասարակշռության գինն է:

Շուկան միջավայր է, որտեղ․

• վաճառողները առաջարկում են իրենց ապրանքները,

• իշխանությունը թույլ է տալիս առևտուր կազմակերպել,

• կարելի է շահույթ ստանալ,

• մարդիկ փոխանակություն կատարելու հնարավորություն են ստանում:

Ցանկացած ապրանքի և ծառայության համար պահանջվող բնական, մարդկային և կապիտալային ռեսուրսները կոչվում են․

• արտադրության գործոններ,

• սահմանային ծախքեր,

• ձեռնարկության ներդրումներ,

• ձեռնարկության կարողություններ:

Տնտեսագիտության բաժինը, որն ուսումնասիրում էառանձին սպառողների և գործարար ձեռնարկությունների վարքը, կոչվում է․

• միկրոտնտեսագիտություն,

• մակրոտնտեսագիտություն,

• անձնական տնտեսություն,

• կառավարում։

Մարդը,որ տնտեսական ռիսկի է դիմում առևտրային ծրագրերի իրականացման և շահույթ ձեռք բերելու նպատակով, կոչվում է․

• շուկայագետ,

• ձեռնարկատեր,

• կառավարիչ,

• ղեկավար։

Այն ներկայացնում էերկրի՝ իր ունեցած ռեսուրսներով հնարավոր առավելագույնը արտադրելու սահմանագիծը․

• արտադրական հնարավորությունների կոր,

• այլընտրանքի գին,

• հիմնական տնտեսական որոշում,

• երկընտրանք:

Հիմնական տնտեսական ընտրությունները դասակարգվում են հետևյալ խմբերի վերաբերյալ հարցադրումներով․

• ի՞նչ, որքա՞ն,ե՞րբ,

• ի՞նչ,ինչպե՞ս,ինչքա՞ն,

• ի՞նչ, ինչքա՞ն,ովքե՞ր,

• ի՞նչ,ինչպե՞ս, ովքե՞ր։

1. Եթե տվյալ երկիրը, օգտագործելով իր արտադրական բոլոր հնարավորությունները, արտադրում է առավելագույնը 1 միլիոն հաց, եթե ցանկանում է արտադրել նաև 20 մեքենա, ապա պետք կրճատի հացի արտադրությունը՝ արտադրելով 800 000 հաց: Այս դեպքում 20 արտադրված մեքենայի այլընտրանքի գինը կլինի.

• 800 000 հաց,

• 200 000 հաց,

• 20 մեքենա

• 80 մեքենա։

Մարդկանց կողմից ստեղծված արտադրական շենքերը, գործիքները, սարքավորումները, որոնք անհրաժեշտ են համապատասխան ապրանքների և ծառայությունների արտադրության համար, կոչվում են․

• արտադրության գործոններ,

• արտադրական ռեսուրսներ,

• կապիտալային ռեսուրսներ,

• նյութական ռեսուրսներ։