แบบทดสอบท้ายบทเรียนเรื่องประวัติและความเป็นมาของกาพย์เห่เรือ

ผู้แต่งเรื่องกาพย์เห่เรือคือใคร

• เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร

• กรมพระยาดำรงราชานุภาพ

• รัชกาลที่ 5

• สุนทรภู่

เมื่อพายเรืออยู่กลางน้ำ ทำนองเห่เรือควรใช้ทำนองใด

• ช้าละว้าเห่

• มูลเห่

• สวะเห่

• ขับนิราศ

ข้อใดตรงกับลักษณะคำประพันธ์เรื่องกาพย์เห่เรือ

• ขึ้นต้นด้วยโคลง ตามด้วยกาพย์ฉบัง 16 ขยายความ

• ขึ้นต้นด้วยโคลงสี่สุภาพ ขยายความด้วยโคลงสี่สุภาพ

• ขึ้นต้นด้วยโคลงสี่สุภาพ ตามด้วยกาพย์ยานี 11 ขยายความ

• ขึ้นต้นด้วยคำประพันธ์อะไรก็ได้ แล้วจึงตามด้วยกาพย์ยานี 11 ขยายความ

ข้อใดเป็นที่มาของทำนองการเห่เรือ

• มาจากทำนองการร้องเพลงเรือในอดีต

• มาจากบทสวดของอินเดีย

• มาจากทำนองเสนาะ

• ผู้แต่งเป็นผู้คิดทำนองเอง

ข้อใดไม่ใช่ผลงานของผู้แต่งเรื่องกาพย์เห่เรือ

• นิราศพระบาท

• บทเห่สังวาส

• เพลงยาวบางบท

• กาพย์ห่อโคลงนิราศธารโศก

การเสด็จพระราชดำเนินทางบก เรียกว่า

• ชลมารค

• เสด็จทางบก

• สถลมารค

• ชลนัย

ข้อใดคือประเภทการการเห่เรือ

• เห่เรือเล่น เห่เรือพิธี

• เห่เรือพิธี เห่เรือหลวง

• เห่เรือเล่น เห่เรือในพระราชพิธี

• เห่เรือหลวง เห่เรือชาวบ้าน

การเห่เรือเหตุใดจึงต้องมีการเห่

• เพื่อให้ฝีพายได้ส่งเสียงพร้อมกัน

• เพื่อให้ฝีพายพายเรือพร้อมกัน

• เพื่อให้ฝีพายมีความมุ่งมั่นเพื่อชัยชนะ

• เพื่อความเพลิดเพลิน

เรื่องกาพย์เห่เรือที่มีหลักฐานและเก่าแก่ที่สุด เกิดขึ้นในสมัยใด

• รัตนโกสินทร์ตอนต้น

• สุโขทัย

• กรุงศรีอยุธยาตอนปลาย

• ลพบุรี

ข้อใดคือฉันทลักษณ์บังคับโคลงสี่สุภาพ

• บังคับวรรณยุกต์เอก4 แห่ง วรรณยุกต์โท 7 แห่ง

• บังคับวรรณยุกต์ตรี โท และ เอก อย่างละ 4 แห่ง

• บังคับคำเอก 7 โท 4 แห่ง สัมผัสพยางค์สุดท้ายของบาทที่ 1 สัมผัสกับพยางค์สุดท้ายของวรรคที่ 3 และ 7

• บังคับวรรณยุกต์เอก 7 แห่ง วรรณยุกต์ โท 4 แห่ง และการสัมผัสคำสุดท้ายของบาทที่ 1 สัมผัสกับคำสุดท้ายของวรรคที่ 3 และวรรคที่ 5 และคำสุดท้ายบาทที่ 2 สัมผัสคำสุดท้ายของวรรคที่ 7