พระอภัยมณี ตอนพระอภัยมณีหนีนางผีเสื้อสมุทร

ละครพูด

กลอนเสภา

กลอนนิทาน

กลอนบทละคร

เพื่อถวายรัชกาลที่ ๒

เพื่อถวายรัชกาลที่ ๓

เพื่อขายเลี้ยงชีพในยามที่ตกยาก

เพื่อขายเลี้ยงชีพในยามที่ตกยากอยู่ในคุก

ความรักของพ่อที่มีต่อลูก

ความเสียสละ

ความรักเพียงฝ่ายเดียว ไม่จีรังยั่งยืน

ปลาหมอตายเพราะปาก

พระโยคีชี้หน้าว่าอุเหม่ ยังโว้เว้วุ่นวายอีตายโหง

เที่ยวดำด้นค้นหามัจฉาใหญ่ พอจับได้ปลาอินทรีขึ้นขี่หลัง

ฉวยไม้เท้าก้าวย่างจากบัลลังก์ แขกฝรั่งพรั่งพร้อมล้อมลีลา

แล้วว่าแก่สินสมุทรสุดที่รัก แม้นางยักษ์จะมารับจงกลับหลัง

ความเชื่อในกฎแห่งกรรม

ความเชื่อเรื่องความฝัน

ความเชื่องเรื่องลางสังหรณ์

ความเชื่อเรื่องเวทมนตร์คาถา

พระอภัยมณีรักนางเงือก

พระอภัยมณีไม่ชอบอยู่ถ้ำ

พระอภัยมณีมีครอบครัวแล้ว

พี่มนุษย์สุดสวาทเป็นชาติยักษ์

จึงบัญชาว่าเจ้าสินสมุทร ไม่ช่วยฉุดศิลาใหญ่ขึ้นให้เขา

ขอสมาตาปู่อย่าดูเบา ช่วยอุ้มเอาแกออกไปให้สบาย

แล้วว่าแก่สินสมุทรสุดที่รัก แม้นนางยักษ์จะมารับลงกลับหลัง

แม้นสินสมุทรสุดสวาทพ่อคลาดแคล้ว ไม่รอดแล้วบิตุรงค์ก็คงตาย

เทวดาบนเกาะมาทำลายถ้ำ

พายุใหญ่พัดถล่มถ้ำของนาง

เทวดาควักเอาดวงตาของนางไป

เทวดาเอาค้อนใหญ่ทุบนางจนถึงชีวิต

พระอภัยมณีหนีไปพร้อมกับครอบครัวนางเงือกโดยครอบครัวนางเงือกผลัดเปลี่ยนกันให้พระอภัยมณีขี่หลัง

พระอภัยมณีหลอกให้นางผีเสื้อสมุทรออกไปจำศีลและอดอาหารเพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์

พระอภัยมณีนางเงือกและสินสมุทรหนีมาจนถึงเกาะแก้วพิสดารพระฤาษีช่วยเหลือด้วยการเสกทรายใส่นางผีเสื้อสมุทรจนนางตาย

นางผีเสื้อสมุทรกลับมาไม่พบใครจึงออกตระเวนทะเลตามหาและตามพระอภัยมณีทันภายใน 3 วัน

ภรรยากับสามี

สัตว์กับมนุษย์

นักบวชกับสาวก

แม่กับลูก