การผันวรรณยุกต์

ข้อใดมีเสียงวรรณยุกต์ครบเสียง

• เขาขนเก้าอี้แล้ว

• พ่อแม่พาค้าขาย

• กระด้งของใครนะ

• สุคนธ์ไปเที่ยวไหม

พยางค์หลังของคำใด ออกเสียงวรรณยุกต์เอก

• ปลัด

• สนิม

• แถลง

• ขนอม

ข้อใดเป็น “คำเป็น” ทุกพยางค์

• หาเช้ากินค่ำ

• หน้าชื่นอกตรม

• ต้นสายปลายเหตุ

• เงียบเป็นเป่าสาก

ข้อใดเป็นคำพื้นเสียงทุกพยางค์

• ยายศรีรักมะปรางมาก

• วิไลแพร้วเพริศเลิศหรู

• หมอนใบนี้ลอยจริงนะ

• ปุ๊กไม่นอนเพราะกลัวผี

ข้อใดมีเสียงวรรณยุกต์เหมือน “นิดหน่อย”

• กุ๊กไก่

• อิ่มเอม

• จิ้มแจ่ว

• หนุงหนิง

ข้อใดมีเสียงวรรณยุกต์ “เอก” ทุกพยางค์

• ปู่ย่าน่าทึ่ง

• ศักดิ์จับไก่ป่า

• นกจิกไข่แตก

• น้องรักพักผ่อน

คำในข้อใดเป็นพื้นเสียงอักษรกลาง “คำตาย”

• ติ๊ก

• จิ๊ด

• แป้ง

• กอด

คำในข้อใดเป็นอักษรต่ำ “คำตาย”

• ช้อน

• จน

• ครก

• ถ้วย

พยัญชนะหมู่ใดที่ผันวรรณยุกต์ให้ครบ “๕ เสียง” ต้องอาศัยอักษรนำ

• อักษรสูง

• อักษรต่ำคู่

• อักษรกลาง

• อักษรต่ำเดี่ยว

ข้อใดเป็นคำตาย

• เรา

• รัก

• โรง

• เรียน