กาพย์เห่เรือ

ในงานฉลองกรุงศรีอยุธยา

ในงานเทศกาลทอดผ้าพระกฐิน

โดยเสด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศไปนมัสการพระพุทธบาท

โดยเสด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศประพาสทางน้ำในเดือนสิบสอง

เป็นคำประพันธ์ที่แต่งด้วยกาพย์เห่

เป็นคำประพันธ์ที่แต่งด้วยกาพย์ยานีและโคลงสี่สุภาพ

เป็นคำประพันธ์ที่แต่งด้วยกาพย์ยานี โดยมีโคลงสี่สุภาพนำ ๑ บท

เป็นคำประพันธ์ที่แต่งด้วยกาพย์ยานีสลับกับโคลงสี่สุภาพต่อบท

สมรรถชัยไกรกาบแก้ว แสงแวววับจับสาคร

คชสีห์ทีผาดเผ่น ดูดังเป็นเห็นขบขัน

เรือม้าหน้ามุ่งน้ำ แล่นเฉื่อยฉ่ำลำระหง

ดูสิงห์ยิ่งลำพอง เป็นแถวท่องล่องตามกัน 

มูลเห่

โห่เห่

สวะเห่

ช้าลวะเห่

สัมพันธ์กับเวลาใน ๑ ชั่วโมง

สัมพันธ์กับเวลาใน ๑ วัน

สัมพันธ์กับเวลาใน ๑ เดือน

สัมพันธ์กับเวลาใน ๑ ปี

การคมนาคมใช้ทางน้ำเป็นสำคัญ

การจราจรติดขัด เพราะสภาพน้ำท่วม

มีการละเล่นทางน้ำที่สนุกสนานเมื่อถึงหน้าน้ำ

ในแต่ละปีจะมีงานนักขัตฤกษ์ ซึ่งมีการเห่เรือหลวงโดยใช้บทเห่เรือของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศร

เป็นกระบวนเรือรบ

เป็นกระบวนเรือที่มีหัวเรือเป็นรูปสัตว์ต่าง ๆ

เป็นกระบวนเรือในพระราชพิธีพยุหยาตราทางชลมารค

เป็นกระบวนเรือที่ประดับประด้วยดอกไม้ต่าง ๆ

กิ่ง

เส้า

โกลน

โขน

ใช้คำซ้ำ

สัมผัสอักษร

เล่นคำ

สัมผัสสระ

นวลจันทร์เป็นนวลจริง เจ้างามพริ้งยิ่งนวลปลา

คางเบือนเบือนหน้ามา ไม่งามเท่าเจ้าเบือนชาย

เพียนทองงามดั่งทอง ไม่เหมือนน้องห่มตาดพราย

กระแหแหห่างชาย ดั่งสายสวาทคลาดจากสม