2 Ἀθήναζε (κεφάλαιον δεύτερον)

Τί ἐστιν ἐν τῷ πινακίῳ;

• ὁ Δικαιόπολις ἐλαύνει τὸν βοῦν

• ὁ Δικαιόπολις τύπτει τὸν Ξανθίαν

• ὁ Ξανθίας φέρει τὸ ἄροτρον

• ὁ Ξανθίας καθεύδει ἐν τῷ οἴκῳ

Γέμιζε: Ἐγὼ μέν __ ἄοκνος, σὺ δὲ ἀργὸς __. Μὴ οὕτως ἀργὸς __, ὦ Ξανθία, ἀλλὰ πόνει· μακρὸς γάρ __ ὁ πόνος.

• εἰμι, ἴσθι, εἶ, ἐστιν

• εἰμι, εἶ, ἴσθι, ἐστιν

• ἐστιν, εἶ, ἴσθι, εἰμι

• ἐστιν, ἴσθι, εἶ, εἰμι

Γέμιζε: Ὁ βοῦς __ ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἐγὼ __ πολὺν χρόνον. Σὺ δὲ οὐ __· μάλα ἀργὸς εἶ, ὡ Ξανθία.

• πονῶ, πονεῖ, πονεῖς

• πονεῖς, πονῶ, πονεῖ

• πονεῖ, πονῶ, πονεῖς

• πονεῖ, πονεῖς, πονῶ

Ἔκλεγε τἀληθῆ

• ὁ Δικαιόπολις προσάπτει τὸ ἄροτρον πρὸς τὸν δοῦλον

• ὁ βοῦς εἰσάγει τὸν δεσπότην εἰς τὸν ἀγρόν

• ὁ Δικαιόπολις καλεῖ τὴν Δήμητρα καὶ κεντεῖ τοὺς βοῦς

• ὁ Δικαιόπολις ἄγει τοὺς βοῦς ὑπὸ τὸ ζυγόν

Γέμιζε: εἰ __ πονεῖς, ὦ Ξανθία, τύπτω σε. Διὰ τί __ αἴρεις __ φέρεις τοὺς λίθους; __ κάθευδε, ὦ κατάρατε.

• μὴ, μὴ, οὐ, οὐδὲ

• οὐ, οὐκ, οὐ, μὴ

• οὐ, μὴ, οὐδὲ, μὴ

• μὴ, οὐκ, οὐδὲ, μὴ

ὁ Δικαιόπολις λέγει· «ἰδού, ὦ Ξανθία, ὁ ἥλιος __ καταδύνει. __ δὲ ἡσύχαζε ἐν τῷ οἴκῳ. Τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ἔκβαινε ἐκ τοῦ οἶκου __ καὶ πόνει.

• ἕωθεν, νῦν, ἤδη

• ἤδη, νῦν, ἕωθεν

• ἤδη, ἕωθεν, νῦν

• ἕωθεν, ἤδη, νῦν

Ἔκλεγε τἀληθῆ

• συλλαμβάνει ὁ Ξανθίας· τὸ γὰρ σπέρμα λαμβάνει καὶ ἀκολουθεῖ

• μετὰ μεσημβρίαν ὁ Δικαιόπολις ἐν τῷ ἀγρῷ μένει οὐδὲ ἡσυχάζει

• μετὰ μεσημβρίαν ὁ Ξανθίας ὑπὸ τῷ δένδρῳ καθεύδει· σκιὰν γὰρ παρέχει

• ὁ δοῦλος ῥάβδον λαμβάνει καὶ τύπτει τὸν δεσπότην· οὐ γὰρ πονεῖ, εἰ μὴ πάρεστιν ὁ Ξανθίας

Ὁ μὲν Δικαιόπολις λαμβάνει τὸ ζυγὸν καὶ ἄγει τοὺς βοῦς ὑπὸ __, ὁ δὲ Ξανθίας φέρει τὸ ἄροτρον. Ὁ οὖν Δικαιόπολις προσάπτει __ πρὸς τὸ ζύγον.

• αὐτόν, αὐτό

• αὐτό, αὐτό

• αὐτόν, αὐτόν

• αὐτό, αὐτόν

Ὁ Δικαιόπολις λέγει· «ἕλκ_ τὸ ἄροτρον, ὦ βόες. Σὺ δέ, ὦ Ξανθία, τί ποιεῖς; Μή βλέπ_ πρὸς τὸ δένδρον, ἀλλὰ πόν_, ὦ κατάρατε δοῦλε.»

• -ε, -ετε, -ει

• -ετε, -ε, -ει

• -ετε, -ει, -ε

• -ετε, -ε, -εις

Τί πάρεστιν ἐν τῷ πινακίῳ;

• τὸ δένδρον

• ὁ δεσπότης

• τὸ σπέρμα

• ὁ δοῦλος