รัฐธรรมนูญกับการเมืองการปกครองของไทย

รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายที่กล่าวถึงโครงสร้างอำนาจทางการปกครองของประเทศเท่านั้น

รัฐธรรมนูญเป็นเครื่องมือในการบริหารจัดการผลประโยชน์ของคนในประเทศ

รัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุดที่อยู่เหนือกฎหมายใดๆ ทั้งปวง

รัฐธรรมนูญมีความเกี่ยวข้องกับโอกาสในการเรียนหนังสือ

ประชาชนเป็นเจ้าของอำนาจนิติบัญญัติ

กฎหมายต่างๆ จะขัดแย้งต่อรัฐธรรมนูญมิได้

พระมหากษัตริย์ทรงใช้อำนาจอธิปไตยผ่านทางรัฐสภาเท่านั้น

รัฐธรรมนูญบัญญัติให้การคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน

หลักนิติราชประเพณี

หลักการถ่วงดุลอำนาจ

หลักการประชาธิปไตย

หลักความเชื่อทางศาสนา

ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง

การลงสมัครรับเลือกตั้ง

การชักชวนให้ผู้ปกครองไปใช้สิทธิเลือกตั้ง

การโทรศัพท์สายตรงถึงนายกรัฐมนตรี

เรียกร้องสิทธิที่ตนเองถูกละเมิด

ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร

ตั้งเป้าหมายเป็นผู้ร่างรัฐธรรมนูญเพื่อแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในบ้านเมือง

ศึกษารัฐธรรมนูญทุกหมวด เพื่อสอบแข่งขันตอบปัญหารัฐธรรมนูญที่โรงเรียน

อำนาจที่เป็นของประชาชน

อำนาจที่ปราศจากการแทรกแซง

อำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศ

อำนาจสูงสุดในการปกครองประเทศที่มาจากประชาชน

วุฒิสภา

สภาประชาชน

วุฒิสมาชิกราษฎร

สภาผู้แทนราษฎร

ศาลแพ่ง ศาลอาญา  ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา

ศาลรัฐธรรมนูญ ศาลฎีกา ศาลแพ่ง ศาลอาญา

ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ ศาลฎีกา ศาลรัฐธรรมนูญ

ศาลรัฐธรรมนูญ ศาลยุติธรรม ศาลปกครอง ศาลทหาร

เพราะเป็นไปตามหลักการสากลของประเทศที่ปกครองระบอบประชาธิปไตย

เพราะสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญรับแนวคิดการแบ่งแยกอำนาจและถ่วงดุลจากมงเตสกิเออ

เพราะเป็นสิ่งที่แสดงชัดเจนว่าเจ้าของอำนาจ อธิปไตยที่แท้จริง คือ ประชาชนในประเทศ

เพราะไม่ต้องการให้องค์กรใดองค์กรหนึ่งผูกขาดอำนาจและข้องานการปกครองประเทศ

อำนาจฝ่ายนิติบัญญัติ

อำนาจฝ่ายบริหาร

อำนาจฝ่ายตุลาการ

อำนาจแห่งความคิดถึง