แบบทดสอบหลังเรียน วรรณคดีกับชีวิต ท30104

ใช้คำประพันธ์ต่อไปนี้ตอบข้อ 1-2

          ก. อันพระประชวรครั้ง              นี้แท้ทั้งไผทสยาม

              เหล่าข้าพระบาทความ          วิตกพ้นจะอุปมา

          ข. ประสาแต่อยู่ใกล้                 ทั้งรู้ใช่ว่าหนักหนา

              เลือดเนื้อผิเจือยา                 ให้หายได้จะชิงถวาย

          ค. ทุกหน้าทุกตาดู                   บ่พบผู้จะพึงสบาย

              ปรับทุกข์ทุรนทุราย              กันไม่เว้นทิวาวัน

          ง. ขอตายให้ตาหลับ                 ด้วยชื่อนับว่าชายชาญ

              เกิดมาประสบภาร               ธุระได้บำเพ็ญทำ

1. คำประพันธ์ในข้อใดแสดงให้เห็นความจงรักภักดีอย่างสูงสุดของคนไทยที่มีต่อพระมหากษัตริย์

• ข้อ ก.

• ข้อ ข.

• ข้อ ค.  

• ข้อ ง.

2. คำประพันธ์ในข้อใด สรรคำใช้ได้ทั้ง ๓ ลักษณะต่อไปนี้อยู่ในข้อเดียวกัน คือ

๑. ใช้คำเหมาะแก่ฐานะของบุคคลในเรื่อง  

๒. ใช้คำสำหรับบทร้อยกรอง 

๓. ใช้คำที่เล่นเสียงหนักเบา

• ข้อ ก.

• ข้อ ข.

• ข้อ ค.

• ข้อ ง.

ใช้คำประพันธ์ต่อไปนี้ตอบคำถามข้อ ๓-๔

                    “ตะปูดอกใหญ่ตรึ้ง      บาทา  อยู่เฮย

          จึง บ อาจลีลา               คล่องได้

เชิญผู้มีเมตตา       แก่สัตว์ ปวงแฮ

ชักตะปูนี้ให้    ส่งข้าอัญขยม”

๓. “ตะปูดอกใหญ่” ในที่นี้ตรงกับข้อใด

• อุปสรรค

• ภาระหน้าที่

• ความทุกข์ยาก

• ความทุกข์ใจ

“ตะปูดอกใหญ่”เป็นภาพพจน์ชนิดใด

• อุปมา

• อุปลักษณ์

• สัญลักษณ์

• อติพจน์

ข้อใดไม่ใช่ ค่านิยมจากเรื่อง ขัตติยพันธกรณี

• บุคคลพึงรักษาชีวิตของตนยิ่งกว่าสิ่งใด

• พันธกรณีที่มีต่อชาติบ้านเมืองนั้นสำคัญยิ่งกว่าชีวิต

• บุคคลพึงสละแม้ชีวิตเพื่อผู้นำที่ทรงไว้ซึ่งคุณธรรม

• บุคคลที่ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะใดย่อมต้องการความเห็นใจและความเมตตาจากผู้อื่น

ทุกข์ของชาวนาในบทกวี 

ใช้คำประพันธ์ต่อไปนี้ตอบคำถามข้อ ๕-๖

          ก.            “เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็น

                ปูดโปนกี่เส้นเอ็น       จึงแปรรวงมาเปิบกิน

                  น้ำเหงื่อที่เรื่อแดง        และน้ำแรงอันหลั่งริน

สายเลือดกูทั้งสิ้น       ที่สูซดกำซาบฟัน

ข.        ตอนอาทิตย์เที่ยงวัน

                    เหงื่อหยดบนดินภายในต้นข้าว

                    ใครจะรู้บ้างว่าในจานใบนั้น

                    ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส

๕. บทประพันธ์ทั้ง 2 ข้อ แสดงเจตนาตามข้อใด

• ให้เห็นใจชาวนา

• ให้สำนึกถึงบุญคุณชาวนา

• ให้คิดช่วยเหลือชาวนา   

• ให้เห็นความเหน็ดเหนื่อยของชาวนา

บทประพันธ์ข้างต้นมีลักษณะร่วมกันตามข้อใด

• เนื้อหา 

• ความเปรียบ

• ภาษา

• น้ำเสียง

ข้อใดเป็นข้อความแสดงข้อเท็จจริง

• กวีผู้นี้รับราชการมีตำแหน่งเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่นอยู่ในชนบท

• ส่วนจิตร ภูมิศักดิ์ ใช้ชีวิตเสมือนกับนำชาวนามาบรรยายเรื่องของตนให้ผู้อ่านฟังด้วยตนเอง

• เรื่องความทุกข์ของชาวนาในบทกวี ก็คงยังจะเป็นแรงสร้างความสะเทือนใจให้แก่กวียุค

  คอมพิวเตอร์สืบต่อไป

• อย่าว่าแต่การลำเลิกทวงบุญคุณเลยความช่วยเหลือที่สังคมมีต่อคนกลุ่มนี้ในด้านของปัจจัยใน

  การผลิต การพยุงหรือการประกันราคา และการรักษาความยุติธรรมทั้งปวง ก็ยังแทบจะเป็นไปไม่ได้

เพราะเหตุใด หลี่เชิน จึงกล่าวในบทกวีไว้ว่า “แม้ชาวนาจะทำนามากแค่ไหน  แต่สุดท้ายก็ต้องอดตาย”

• เพราะฤดูกาลที่เปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน

• เพราะผลผลิตที่ได้ตกถึงชาวนาน้อยมาก

• เพราะที่ดินขาดความอุดมสมบูรณ์

• เพราะชาวนาถูกเอารัดเอาเปรียบเรื่องราคาข้าว

"ใครจะรู้บางว่าในจานใบนั้น ข้าวแต่ละเม็ดคือความยากแค้นแสนสาหัส" ข้อความใดตรงกับข้อความข้างต้นมากที่สุด

• ข้าวนี้น่ะมีรส ให้ชนชิมทุกชนชั้นเบื้องหลังสิทุกข์ทน และขมขื่นจนเขียวคาว

• จากแรงมาเป็นรวง ระยะทางนั้นเหยียดยาวจากรวงเป็นเม็ดพลาว ล้วนทุกข์ยากลำเค็ญเข็ญ

• เหงื่อหยดสักกี่หยาด ทุกหยดหยาดล้วนยากเย็นปูดโปนกี่เส้นเอ็น จึงแปรรวงมาเปิบกิน

•  ถูกทุกข้อ