ระบบประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา

การประกันคุณภาพการศึกษาเป็นยุทธศาสตร์เชิงรุกที่เน้นการแก้ไขเหตุการณ์เฉพาะหน้า

เพื่อการแก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในสถานศึกษา

ระบบ  หลักเกณฑ์  และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา  ตามมาตรา 47  ของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2547 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 3)  พ.ศ. 2553  จำเป็นต้องปฏิบัติตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

หลักสำคัญของการประกันคุณภาพการศึกษา  คือ  การสร้างความมั่นใจให้กับผู้ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษา  โดยอาศัยวิธีการบริหารและการจัดการคุณภาพอย่างเป็นระบบ

วัตถุประสงค์สำคัญในการตรวจสอบและทบทวนตามแนวทางการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา  จัดทำเพื่อให้ได้ข้อมูลย้อนกลับมาใช้ในการวางแผนเพื่อการปรับปรุงหรือพัฒนาคุณภาพอย่างต่อเนื่อง

การตรวจสอบและทบทวนคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษา  โดยเขตพื้นที่การศึกษาเป็นไปเพื่อการรับรองคุณภาพการศึกษาตามมาตรฐานการศึกษา ที่ต้นสังกัดกำหนด

ก่อนการจัดทำระบบการประกันคุณภาพการศึกษาภายในสถานศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน   สถานศึกษาควรเริ่มต้นด้วยการจัดทำรายงานคุณภาพการศึกษาประจำปี

การประเมินคุณภาพการศึกษาตามมาตรฐานที่กำหนดในระบบ หลักเกณฑ์  และวิธีประกันคุณภาพการศึกษาของกฎกระทรวงศึกษาธิการ  คือ การประเมินตามมาตรฐานการศึกษาเพื่อการประเมินภายนอกโดยองค์การมหาชน (สมศ.)

การจัดทำแผนพัฒนาคุณภาพ  สถานศึกษาที่มุ่งเน้นคุณภาพการศึกษาต้องคำนึงถึงหลักการกระจายอำนาจ  การมีส่วนร่วม  และการนำไปสู่การปฏิบัติได้จริง

สถานศึกษาต้องนำมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน  ของกระทรวงศึกษาธิการ  มาตั้งเป็นเป้าหมายในการพัฒนาสถานศึกษา

การพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ (Learning  Organization)  เป็นวิธีการหนึ่งที่ส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพการศึกษาอย่างต่อเนื่อง (Continuous  Quality  Improvement)  (CQI)