อ่านจับใจความจากนิทาน

ชาวประมงวางอวนในแม่น้ำแล้วก็กลับไปหาข้าวหาปลากินที่กระท่อม  ลิงตัวหนึ่งซึ่งนั่งดูอยู่บนต้นไม้ตั้งแต่เช้าก็คิดว่าตนก็ทำอย่างชาวประมงได้เช่นกัน "ไม่น่าจะยากเลย... แค่วางอวนไว้เพื่อดักปลา"  คิดดังนั้นสิงจอมซนก็ลงจากต้นไม้มาหยิบอวนอีกปากหนึ่งไปที่ริมน้ำ แต่ด้วยความที่ไม่เป็นประสา อวนจึงพันตัวยุ่งเหยิง ยิ่งดิ้น...อวนก็ยิ่งรัดแน่น...จนมันกลิ้งตกลงไปในน้ำพลางดิ้นทุรนทุราย และต้องตายเพราะหายใจไม่ออก

 คำถาม คำสำคัญในย่อหน้านี้ตรงกับข้อใด

• ชาวประมง อวน แม่น้ำ

• ลิง อวน ต้นไม้

• ลิง อวน ชาวประมง

• ชาวประมง ปลา อวน

      

เต่าออกไข่บนหาดทราย พอออกไข่เสร็จแล้วมันก็เอาทรายกลับไข่อย่างดี งูเลื่อยผ่านมาเห็นเต่ากำลังกลบไข่ จึงถามเต่าว่า  "ทำไมจึงเอาทรายกลบลูกไว้"เต่าตอบว่า "ก็เพื่อป้องกันอันตรายจากศัตรู"  งูมองซ้ายทีขวาทีแล้วถามว่า"ข้ามองดูแล้ว ข้ายังมองไม่เห็นอันตรายอันใดเลย"  เต่าตอบว่า  "ไฉนเราต้องรอให้อันตรายมาถึงก่อน ถ้ารอให้เกิดอันตรายก่อน เราก็จะป้องกันไม่ทันแล้วจะมาเสียใจภายหลัง"

คำถาม ข้อใดคือคำสำคัญในย่อหน้านี้

• เต่า งู

• ไข่ หาดทราย

• ไข่ เต่า

• ไข่ อันตราย

มดตัวหนึ่งอาศัยอยู่ในขวดน้ำตาล มันกินน้ำตาลเป็นอาหาร วันหนึ่งมันเดินลงมาจากขวดน้ำตาล มันรู้สึกแปลกไปมากเพราะมันไม่เคยออกนอกขวดน้ำตาลเลย มดลองเดินออกไปนิดหนึ่งก็เห็นเนยแข็งก้อนโตวางอยู่ มันจึงลองชิมดู ปรากฎว่าอร่อยมาก มันจึงอุทานออกมาว่า "เราน่าจะออกมาข้างนอกตั้งนานแล้ว"

คำถาม ข้อใดไม่ใช่คำสำคัญในย่อหน้านี้

• มด

• ขวด

• เนย

• น้ำตาล

โถใส่น้ำผึ้งใบหนึ่งล้มคว่ำลง ทำให้น้ำหวานเหนียวไหลเยิ้มออกมากองบนโต๊ะ กลิ่นหวานหอมของน้ำผึ้งเชื้อเชิญให้แมลงวันฝูงใหญ่บินมาตอมรอบๆ อย่างรวดเร็ว พวกมันไม่รอคำเชิญใดๆ ไม่เลยละ พวกมันบินลงมาจุ่มทั้งขาทั้งตัว เพื่อสวาปามน้ำผึ้งตั้งแต่หัวจรดเท้า ปีกของพวกมันเหนียวเหนอะติดกัน จนไม่อาจดึงเท้าขึ้นมาจากกองน้ำผึ้งเหนียวๆ ได้ ในที่สุดพวกมันก็ตาย พลีชีพให้กับรสชาติแห่งความหวาน

 

 คำถาม ข้อใดไม่ใช่คำสำคัญในย่อหน้านี้

• บิน

• เหนียว

• ความหวาน

• น้ำผึ้ง

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว…มีลูกวัวตัวหนึ่งมักมีนิสัยเกียจคร้าน ไม่ยอมทำงาน วันๆก็เอาแต่วิ่งเล่นบนทุ่งหญ้าระหว่างที่ลูกวัวกำลังเพลิดเพลินอยู่นั้นก็เห็นวัวแก่เดินลากเกวียนผ่านมา เจ้าลูกวัวก็เข้าไปเย้าแหย่ ล้อเลียน “โธ่ ! วัวแก่ผู้น่าสงสารต้องลากเกวียนทำงานหนักจนขนสกปรกเกรอะกรัง ดูข้าสิ กินอิ่มนอนหลับสบาย ขนก็สะอาดเงางามราวกับเส้นไหม” วัวไม่พูดสิ่งใดยังคงลากเกวียนต่อไปตามทางต่อมาวันหนึ่ง เมื่อชาวบ้านลากลูกวัวเพื่อนำไปฆ่าสังเวยพิธีบูชายัญ วัวแก่เห็นดังนั้นก็พูดขึ้นว่า “เป็นยังไงล่ะ เพราะเจ้าขี้เกียจแท้ ๆ อยู่ไปก็ไม่ทำประโยชน์ จึงต้องพบจุดจบเช่นนี้ ช่างน่าสงสารยิ่งกว่าข้าที่ต้องทำงานหนักเสียอีก”

คำถาม ข้อใดไม่ใช่คำสำคัญในย่อหน้านี้

• ขี้เกียจ

• ลากเกวียน

• วัว

• ทุ่งหญ้า