3. Ἀθήναζε

Ὁ Διακιόπολις· «σπεύδ_, ὦ βόες,» φησίν, «διὰ τί μέν__;». Οἱ δὲ βόες ἔτι μέν_· λίθος γὰρ τὸ ἄροτρον ἐμποδίζει. Μέλλει οὖν ὁ Δικαιόπολις τὸν λίθον ἐκφέρ_, ἀλλ᾽οὐ δυνατόν έστιν· μέγας γάρ ἐστιν ὁ λίθος.

• -ετε, -ετε, -ειν, -ουσιν

• -ετε, -ειν, -ετε, -ουσιν

• -ετε, -ειν, -ουσιν, -ετε

• -ετε, -ετε, -ουσιν, -ειν

Τί ἐστιν ἐν τῷ πινακίῳ;

• ὁ Ξανθίας καταβάλλει τὸν λίθον

• ὁ Ξανθίας πταίει· λίθος γὰρ ἐμποδίζει αὐτόν

• ὁ Δικαιόπολις λαμβάνει τὸν λίθον καὶ τύπτει τὸν Ξανθίαν

• ὁ λίθος πίπτει πρὸς τὸν τοῦ Δικαιοπόλιδος πόδα

Πῶς ὁ Δικαιόπολις καλεῖ τὸν Ξανθίαν;

• ὦ παῖ

• ὦ μαστιγία

• ὦ καλὲ δοῦλε

• ὦ ἀνόητε

Ὁ Ξανθίας συλλαμβάνει· __ οὖν ὅ τε δεσπότης καὶ ὁ δοῦλος φέρουσι τόν λίθον. Ὁ δὲ δοῦλος τὸν λίθον καταβάλλει· __ οὖν αἴρουσι τὸν λίθον. Ἀλλὰ χαλεπόν ἐστιν τοσοῦτον λίθον φέρειν· __ οὖν φέρουσιν αὐτόν.

• μόλις, ἅμα, αὖθις

• ἅμα, αὖθις, μόλις

• ἅμα, μόλις, αὖθις

• μόλις, αὖθις, ἅμα

ὁ Δικαιόπολις πονεῖ ἐν τῷ ἀγρῷ. __ προσχωρεῖ ὁ Φιλιππος. __ εἰς τὸν ἀγρὸν εἰσβαίνει, τὸν πατέρα καλεῖ.

• ἐν δὲ τούτῳ, ἐν ᾧ

• ἐν δὲ τούτῳ, ἐν δὲ τούτῳ

• ἐν ᾧ, ἐν ᾧ

• ἐν ᾧ, ἐν δὲ τούτῳ

Ὁ μὲν Φίλλιπός ἐστιν __ τοῦ Δικαιόπολιδος, ὁ δὲ Δικαιόπολίς ἐστιν __ τοῦ Φιλίππου.

__ παῖς ἐστιν μέγας τε καὶ ἀνδρεῖος.

• υἱός, πατήρ, ἡ

• πατήρ, υἱός, ὁ

• πατήρ, υἱός, ἡ

• υἱός, πατήρ, ὁ

Μετὰ τὸ δεῖπν_ ὁ Φίλιππος ἐπὶ δένδρ_ ἀναβαίνει καὶ καρποὺς κατασείει· πολλαὶ γὰρ ἐλαῖαι ἐπὶ δένδρ_ εἰσίν. Οἱ δὲ καρποὶ ἀπὸ δένδρ_ πίπτουσιν.

• -ον, -α, -οις, -ων

• -ων, -α, -οις, -ον

• -ον, -οις-, -α, -ων

• -ων, -οις, -α, -ον

Τί ποιοῦσιν οἱ καλοὶ καὶ ἄοκνοι γεωργοί;

• φυτεύουσι ἐλαίας δένδρα

• φλυαροῦσι καὶ ῥᾳδιουργοῦσιν

• θεραπεύουσι τὰς ἀμπέλους

• λείπουσι τὸ ἄροτρον καὶ πολλάκις ὑπὸ τῷ δένδρῳ δειπνοῦσιν

Πῶς ὅ τε Δικαιόπολις καὶ ὁ Φίλιππος δρέπουσι τὰς ἐλαίας;

• ὁ Φίλιππος ἀναβαίνει ἐπὶ τὰ δένδρα καὶ κατασείει τὸν καρπόν

• ὁ Δικαιόπολις τὸν Φίλιππον ἐπὶ μακρὸν δένδρον αἴρει· ἰσχυρὸς γάρ ἐστιν

• ὁ Φίλιππος ῥάβδον ἰσχυρὰν λαμβάνει καὶ τὸν πατέρα τύπτει

• ὁ Δικαιόπολις τοὺς καρποὺς συλλέγει καὶ εἰς σάκκον φέρει

Τί πάσχει ὁ Φίλιππος;

• ἐξαίφνης ὀλισθανει καὶ πίπτει ἀπὸ τοῦ δένδρου πρὸς τὴν γῆν

• βλέπει πρὸς το δένδρον καὶ φόβος λαμβάνει αὐτόν· τρέχει οὖν οἴκαδε

• πρὸς τὴν γῆν πέπτωκεν καὶ μένει ἐπὶ τῇ γῇ ἀκίνητος

• κακῶς ἔχει· οὐ γὰρ δυνατός ἐστι οἴκαδε βαδίζειν καὶ ἐν τῷ ἀγρῷ μένει