ΕΦΗΒΕΙΑ

 

Γονείς – έφηβοι: επανάσταση ή αρμονική συμπόρευση;

Απόσπασμα από ομιλία της Χρύσα Τζουμάκα-Μπακούλα, Αναπληρώτριας καθηγήτριας Παιδιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών που δημοσιεύτηκε ως κομμάτι πρακτικών συνεδρίου στο περιοδικό Ιατρικά, 4 Μαρτίου 2003, σσ. 48-49.

 

Ο μύθος πως ο έφηβος επαναστατεί εναντίον κάθε μορφής εξουσίας δε φαίνεται να ισχύει. Ερευνητικά δεδομένα συγκλίνουν στο γεγονός ότι, όταν ο γονιός βασίζει την απαίτησή του σε γνήσιο ενδιαφέρον για το συμφέρον του παιδιού του, τότε η εξουσία γίνεται εύκολα αποδεκτή. Όταν η απαίτηση βασίζεται στην επιθυμία του γονέα να δείξει κυριαρχία και δύναμη, τότε ο έφηβος την απορρίπτει.[…]

• ο έφηβος επαναστατεί μερικές φορές

• ο έφηβος επαναστατεί πάντα

Ο έφηβος επαναστατεί όταν ο γονέας

• ενδιαφέρεται για το συμφέρον του παιδιού

• δείξει επιθυμία για κυριαρχία και δύναμη

Ο JamesBaldwin είπε ότι τα παιδιά και οι νέοι πάντοτε δυσανασχετούν στις παραινέσεις των μεγάλων, αλλά και πάντοτε μιμούνται με απόλυτη επιτυχία τη συμπεριφορά τους. Οι έφηβοι δε μπορούν να μεγαλώσουν και να αυτονομηθούν, χωρίς να απορρίψουν και να αμφισβητήσουν. Η διαδικασία της ωρίμανσης είναι από τη φύση της συγκρουσιακή. Η ύπαρξη διαλόγου δε σημαίνει πως δεν υπάρχει καμιά εξουσία ή πως οι γονείς μπορεί να φέρονται σαν συνομήλικοι με τα παιδιά τους. Γιατί η οικογένεια είναι το μεγάλο εργαστήρι, όπου ο έφηβος μαθαίνει να διαπραγματεύεται κάτω από συνθήκες άνισης δύναμης, όπως θα χρειαστεί να το κάνει αργότερα στην κοινωνία, τη ζωή.

• Ο έφηβοι μιμούνται τη συμπεριφορά των μεγάλων

• Οι έφηβοι δεν μιμούνται τη συμπεριφορά των μεγάλων

Οι γονείς μπορούν να συμπεριφέρονται στα παιδιά τους

• σαν συνομήλικοι

• με διάλογο

Ο έφηβος μαθαίνει να διαπραγματεύεται

• σε συνθήκες ισότητας

• σε συνθήκες ανισότητας