วาโยธาตุ 6 อย่าง และ เตโชธาตุ 4 อย่าง

อุทธังคมาวาตา คือ

• ลมสำหรับพัดขึ้นเบื้องบนตั้งแต่ปลายเท้าตลอดศีรษะ บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่กระเพาะอาหารถึงลำคอ ได้แก่ เรอ
• ลมสำหรับพัดเบื้องล่างตั้งแต่ศีรษะตลอดถึงปลายเท้า บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่ลำไส้น้อยถึงทวารหนัก ได้แก่ ผายลม
• ลมสำหรับพัดอยู่ในท้องแต่นอกลำไส้
• ลมสำหรับพัดในลำไส้และในกระเพาะอาหาร

อโธคมาวาตา คือ

• ลมสำหรับพัดขึ้นเบื้องบนตั้งแต่ปลายเท้าตลอดศีรษะ บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่กระเพาะอาหารถึงลำคอ ได้แก่ เรอ
• ลมสำหรับพัดเบื้องล่างตั้งแต่ศีรษะตลอดถึงปลายเท้า บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่ลำไส้น้อยถึงทวารหนัก ได้แก่ ผายลม
• ลมสำหรับพัดอยู่ในท้องแต่นอกลำไส้
• ลมสำหรับพัดในลำไส้และในกระเพาะอาหาร

กุจฉิสยาวาตา คือ

• ลมสำหรับพัดขึ้นเบื้องบนตั้งแต่ปลายเท้าตลอดศีรษะ บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่กระเพาะอาหารถึงลำคอ ได้แก่ เรอ
• ลมสำหรับพัดเบื้องล่างตั้งแต่ศีรษะตลอดถึงปลายเท้า บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่ลำไส้น้อยถึงทวารหนัก ได้แก่ ผายลม
• ลมสำหรับพัดอยู่ในท้องแต่นอกลำไส้
• ลมสำหรับพัดในลำไส้และในกระเพาะอาหาร

โกฏฐาสยาวาตา คือ

• ลมสำหรับพัดขึ้นเบื้องบนตั้งแต่ปลายเท้าตลอดศีรษะ บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่กระเพาะอาหารถึงลำคอ ได้แก่ เรอ
• ลมสำหรับพัดเบื้องล่างตั้งแต่ศีรษะตลอดถึงปลายเท้า บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่ลำไส้น้อยถึงทวารหนัก ได้แก่ ผายลม
• ลมสำหรับพัดอยู่ในท้องแต่นอกลำไส้
• ลมสำหรับพัดในลำไส้และในกระเพาะอาหาร

อังคะมังคานุสารีวาตา คือ

• ลมสำหรับหายใจเข้าออก
• ลมสำหรับพัดทั่วร่างกาย (ปัจจุบันเรียกว่า โลหิต แต่ก่อนเรียกว่าลม)
• ลมสำหรับพัดเบื้องล่างตั้งแต่ศีรษะตลอดถึงปลายเท้า บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่ลำไส้น้อยถึงทวารหนัก ได้แก่ ผายลม
• ลมสำหรับพัดในลำไส้และในกระเพาะอาหาร

อัสสาสะปัสสาสะวาตา คือ

• ลมสำหรับหายใจเข้าออก
• ลมสำหรับพัดทั่วร่างกาย (ปัจจุบันเรียกว่า โลหิต แต่ก่อนเรียกว่าลม)
• ลมสำหรับพัดเบื้องล่างตั้งแต่ศีรษะตลอดถึงปลายเท้า บางท่านกล่าวว่าตั้งแต่ลำไส้น้อยถึงทวารหนัก ได้แก่ ผายลม
• ลมสำหรับพัดในลำไส้และในกระเพาะอาหาร

สันตัปปัคคี คือ

• ไฟสำหรับอุ่นกาย ซึ่งทำให้ตัวเราอุ่นเป็นปกติอยู่
• ไฟสำหรับร้อนระส่ำระสาย ซึ่งทำให้เราต้องอาบน้ำและพัดวี
• ไฟสำหรับเผาให้แก่คร่ำคร่า ซึ่งทำให้ร่างกายเราเหี่ยวแห้ง ทรุดโทรม ทุพพลภาพไป
• ไฟสำหรับย่อยอาหาร ซึ่งทำให้อาหารที่เรากลืนลงไปนั้น แหลกละเอียดไป

ปริทัยหัคคี คือ

• ไฟสำหรับอุ่นกาย ซึ่งทำให้ตัวเราอุ่นเป็นปกติอยู่
• ไฟสำหรับร้อนระส่ำระสาย ซึ่งทำให้เราต้องอาบน้ำและพัดวี
• ไฟสำหรับเผาให้แก่คร่ำคร่า ซึ่งทำให้ร่างกายเราเหี่ยวแห้ง ทรุดโทรม ทุพพลภาพไป
• ไฟสำหรับย่อยอาหาร ซึ่งทำให้อาหารที่เรากลืนลงไปนั้น แหลกละเอียดไป

ชิรณัคคี คือ

• ไฟสำหรับอุ่นกาย ซึ่งทำให้ตัวเราอุ่นเป็นปกติอยู่
• ไฟสำหรับร้อนระส่ำระสาย ซึ่งทำให้เราต้องอาบน้ำและพัดวี
• ไฟสำหรับเผาให้แก่คร่ำคร่า ซึ่งทำให้ร่างกายเราเหี่ยวแห้ง ทรุดโทรม ทุพพลภาพไป
• ไฟสำหรับย่อยอาหาร ซึ่งทำให้อาหารที่เรากลืนลงไปนั้น แหลกละเอียดไป

ปริณามัคคี คือ

• ไฟสำหรับอุ่นกาย ซึ่งทำให้ตัวเราอุ่นเป็นปกติอยู่
• ไฟสำหรับร้อนระส่ำระสาย ซึ่งทำให้เราต้องอาบน้ำและพัดวี
• ไฟสำหรับเผาให้แก่คร่ำคร่า ซึ่งทำให้ร่างกายเราเหี่ยวแห้ง ทรุดโทรม ทุพพลภาพไป
• ไฟสำหรับย่อยอาหาร ซึ่งทำให้อาหารที่เรากลืนลงไปนั้น แหลกละเอียดไป