Verzorgingsstaat

Een verzorgingsstaat is gebaseerd op twee belangrijke waarden. Welke waarden zijn dat?

• Gezondheid en gelijke kansen

• Werkgelegenheid en solidariteit.

• Solidariteit en gelijke kansen.

• Vrijheid en gelijkheid.

In een verzorgingsstaat:

• nemen werkgeversorganisaties en vakbonden veel taken van de overheid over.

• kan een burger sociale grondrechten afdwingen bij de rechter.

• is gezondheidszorg belangrijker dan onderwijs.

• is de solidariteitsgedachte een belangrijk uitgangspunt.

Wat zijn de drie terreinen waaraan de overheid in een verzorgingsstaat het meeste geld uitgeeft?

• Onderwijs, gezondheidszorg en werkgelegenheid.

• Gezondheidszorg, sociale zekerheid en collectieve voorzieningen.

• Sociale zekerheid, onderwijs en gezondheidszorg.

• Werkgelegenheid, collectieve voorzieningen en gezondheidszorg.

Wat is geen wettelijke verplichting binnen de Nederlandse verzorgingsstaat?

• Tot je zestiende naar school gaan.

• Belasting betalen over inkomen.

• Een zorgverzekering hebben.

• Vakbondslidmaatschap.

De kern van de verzorgingsstaat is de solidariteitsgedachte. Dat wil zeggen dat:

• je bereid bent om risico’s met elkaar te delen.

• de overheid een basisinkomen voor burgers financiert.

• de overheid verplicht is om iedereen evenveel financiële hulp te bieden.

• burgers gezondheidszorg onderling met elkaar regelen.

Welke stelling is juist?

• Het socialezekerheidsstelsel verzekert burgers alleen van gezondheidszorg.

• Bij de gezondheidszorg speelt solidariteit geen rol, omdat de overheid hier alle kosten betaalt.

• Tot je achttiende ben je wettelijk verplicht om onderwijs te volgen.

• Je kunt sociale grondrechten niet afdwingen bij de rechter.

Het grootste gedeelte van de kosten voor de verzorgingsstaat wordt betaald door:

• ambtenaren.

• werknemers en uitkeringsinstanties.

• werknemers en werkgevers.

• de Europese Unie.

De afweging tussen wat de overheid in een verzorgingsstaat oppakt, wat burgers zelf doen en wat maatschappelijke organisaties doen, is afhankelijk van:

• de politieke voorkeur van de regering.

• de vrije markt.

• het maatschappelijke middenveld.

• de Grondwet.

De Armenwet van 1854 regelde:

• beperkte financiële steun voor armen.

• een minimumloon voor fabrieksarbeiders.

• betere huisvesting in sloppenwijken.

• voedselbanken voor armen.

In de nachtwakersstaat werden hulpbehoevenden vooral geholpen door:

• de vakbond en de kerk.

• de kerk en liefdadigheid van rijken.

• rijke werkgevers en vakbonden.

• maatschappelijke dienstverleners.