Жыр Арнасы

Өлең - сөздің патшасы, сөз сарасы,
Қиыннан қиыстырар ер данасы.
Тілге жеңіл, жүрекке жылы тиіп,
Теп-тегіс жұмыр келсін айналасы-өленің жалғастыр

• Зиялы аз бір тұтам тіршілікте,Әкімдікке күллісі жүгіреді

• Кірісті өлең жазуға,
  Сөзді салып азуға.
  Жебемеді ұлы ақын,
  Қалды байғұс қажуға.

• Кері оралмай жылдарым жатыр ағып,
  Қасіреттің жасына көз жуынар.
  О, жаратқан, көп неткен ақымағың,
  Құм сықылды тез ысып, тез суынар.

• Бөтен сөзбен былғанса сөз арасы,
  Ол - ақынның білімсіз бишарасы.
  Айтушы мен тыңдаушы көбі надан,
  Бұл жұрттың сөз танымас бір парасы.

Қайныма қарға мініп ұрын бардым,
Күйеуден өзім қатар бұрын бардым.
Айғырын шегірткенің ұстап мініп,
Алдына қайын атамның қырындадым.

• Дүние қандай жап-жарық!
  Жырдың алтын бұлағы,
  Жалт-жүлт етіп жатшы ағып,
  Жарқылдайын мен дағы.

• Жүк артып инелікке ерте көштім,
  Шүйкелеп сары майдан арқан естім.
  Мұртына шегірткенің ат арқандап,
  Дегенде өлдім-талдым әрең шештім.

• Жылы бірге жылдасым,
  Жасы бірге құрдасым,
  Қазан деген шаһарға
  Сапар қылып жол шектім,

• Сайлады сөз шоқпарын
  Ақындарды соғуға.
  Жиналыста оттады,
  Сынаймын деп боқтады.

Қарашы домбыраның еркесіне,
Исаның шығып алды желкесіне,
Домбыра - екі ішекті, тоғыз перне,
Арқаның кез болдың ғой серкесіне.

• Өрге жүзген өнегелі ісімен,
  Таңда адал дос, өз теңіңнің ішінен.
  Жүргендер көп достық атын малданып,
  Алайда тек қалма оған алданып.

• Тіршілікте құрыштай бол төзімді,
  Сан мәртебе алдаса да өзіңді.
  Тағдырыңды еш уақытта жазғырма,
  Тіпті кейде болса да әзәзіл азғырған.

• Берілгенде тілектер,
  Жарылмай ма жүректер?!
  Заң жасайтын орынға,
  Жұртпен бірге барамыз!

• Толқынды топшыменен қақ айырып,
  Өлеңнің мен жүзейін өлкесіне.
  Самғайын қанатымды жел үйіріп,
  Қонғандай Оқжетпестің өркешіне

Бұл сөзді біреу алмас, біреу алар,
Құлағын біреу салмас, біреу салар.
Теп-тегіс көпке ұнау оңай емес,

• Адамдық диқаншысы қырға шықтым,

  Көлі жоқ, көгалы жоқ құрға шықтым.

• Кейіне жарамаса, кейіне жарар.
  Қайсысы ықыласын салып тыңдап,
  Жаратпай қайсыбірі, теріс қарар.

• Сен деген туған елдің жүрегісің,
  Өзінен бастау алар өрелі ісім.
  Шаһарлар толып жатыр, бірақ та сен,

• Қараңғы, тыныштық өңгерген,
  Екеуміз мекендеген кеш.
  Сен шықтың арғылау бөлмеден,
  Бұл жолы киіммен емес

Таулардан өзен ағар сарқыраған,
Айнадай сәуле беріп жарқыраған.
Жел соқса, ыстық соқса бір қалыпта,
Аралап тау мен тасты арқыраған.

• Көңілің суын ішсең ашылады,
  Денеңде бар дертінді қашырады.
  Өксіген оттай жанып жануарлар
  Өзеннен рақат тауып басылады.

• Дүниеде сүйгенім бар, күйгенім бар,
  Солардан аз да болса белгі қалар.

• Қыздырып күннің қарауы
  Надандық теңізі тартылар.
  Орны отайып көгерер,

• Кері оралмай жылдарым жатыр ағып,
  Қасіреттің жасына көз жуынар.
  О, жаратқан, көп неткен ақымағың,
  Құм сықылды тез ысып, тез суынар.