Pisownia w języku polskim

Pisownia „Ó” i „U”

• W zakończeniach dopełniacza liczby mnogiej rzeczowników rodzaju męskiego: -ów (np. domów, kotów).

• W przyrostkach: -ówka, -ówna (np. żarówka, Nowakówna).

• W wyrazach historycznych (np. chór, góra, król, róża).

• Na końcu wyrazów (np. listu, chrustu).

• Gdy wymienia się na „O”, „A” lub „E” w innych formach wyrazu (np. wół – woły, pióro – pierze).

Pisownia „Ż” i „RZ”

• Gdy wymienia się na „R” (np. marzec – marca).

• Gdy wymienia się na „G”, „Z” w pokrewnych wyrazach (np. odwaga – odważny, obraza – obrażony).

• Po literach „P”, „B”, „T”, „D”, „K”, „G” oraz „CH” (np. przodek, brzeg, krzak).

• Po literach „R”, „Ł”, „L” (np. łże, zelżał, rżeć).

• W zakończeniach niektórych rzeczowników, np. -aż, -eż (np. sprzedaż, młodzież).

Pisownia „H” i „CH”

• Gdy wymienia się na „G”, „Ż”, „Z”(np. waga – wahanie, druh- drużyna, błahy- błazen).

• Gdy występuje po literze S, np. pascha, schody, schnąć, schadzka.

• Gdy wymienia się na „SZ” (np. duch – dusza, mech – meszek).

• Występuje po literze Z, np. zhańbić, zharmonizować, zhardzieć, zhakować.

• W wyrazach zapożyczonych, np. hiperbola, hegemonia.

Pisownia „Ę” i „Ą”

• Zgodnie z wymową przed: „S”, „Z”, „W”, „F” (np. kęs, klęska).

• W końcówkach czasowników (np. piszę, widzę, czynię).

• Przed: „S”, „Z”, „W”, „CH” (np. wąski, brązowy).

• W narzędniku liczby pojedynczej rzeczowników i przymiotników (np. z mamą, z książką).

Pisownia partykuły „nie”

• Łącznie piszemy „nie” z rzeczownikami (np. niepokój, nieufność).

• Jeśli partykuła nie poprzedza wyraz zaczynający się wielką literą.

Łącznie piszemy „nie” z:

• Rzeczownikami (np. niepokój, nieufność)

• Czasownikami (np. nie chce, nie biegnę)

• Liczebnikami (np. nie jeden, nie trzy)

• Przysłówkami, które nie pochodzą od przymiotników

Rozdzielnie piszemy „nie” z:

• Rzeczownikami (np. niepokój, nieufność)

• Czasownikami (np. nie chce, nie biegnę)

• Imiesłowami przymiotkowymi czynnymi i biernymi

• Przysłówkami utworzonymi od przymiotników

Na początku zdania i nazw własnych piszemy wielką literą:

• Imiona i nazwiska ludzi

• Nazwy mieszkańców części świata

• Imiona bogów i istot mitologicznych

• Nazwy zwierząt

Jak zapisujemy imiona i nazwiska ludzi użyte w znaczeniu przenośnym?

• Z dużą literą

• Z małą literą

• Zawsze w cudzysłowie

Jak zapisujemy nazwy mieszkańców części świata?

• Z dużą literą

• Z małą literą

• Zawsze w cudzysłowie