หลักภาษาไทย ม.๕

ข้อใดไม่ถูกต้องเกี่ยวกับความหมายของภาษา

• ภาษาทุกภาษาต้องใช้เสียงเปล่งออกมาเป็นคำพูด

• ภาษาทุกภาษามีวรรณยุกต์เป็นส่วนประกอบสำคัญ

• ภาษาถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือได้

• อักษรถูกกำหนดขึ้นมาเพื่อใช้แทนเสียงในภาษา

ข้อใดมีพยัญชนะต่างเสียงกันรวมอยู่ด้วยกัน

• ข ฃ ค ฆ

• ซ ศ ส ษ

• ผ พ ภ ฟ

• ฑ ฒ ถ ท

ข้อใดมีพยัญชนะที่ไม่ออกเสียงทั้งสองคำ

• สามารถ ปรารถนา

• สลบไสล พุทธจักร

• อัศจรรย์ กลบเกลื่อน

• พระพรหม จราจร

ข้อใดมีหน่วยเสียงพยัญชนะต้นน้อยที่สุด (ไม่นับคำซ้ำ)

• น้ำขึ้นให้รีบตัก

• มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ

• ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่

• เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม

ข้อใดมีพยางค์ที่มีสระประสมมากที่สุด (ไม่นับคำซ้ำ)

• ช่อม่วงเหมาะมีรส หอมปรากฏกลโกสุม คิดสีสไลคลุม หุ้มห่อม่วงดวงพุดตาน

• ทองหยิบทิพย์เทียมทัด สามหยิบชัดน่าเชยชม หลงหยิบว่ายาดม ก้มหน้าเมินเขินขวยใจ

• ขนมจีบเจ้าจีบห่อ งามสมส่อประพิมพ์ประพาย นึกน้องนุ่งจีบกราย ชายพกจีบกลีบแนบเนียน

• สังขยาหน้าตั้งไข่ ข้าวเหนียวใส่สีโศกแสดง เป็นนัยไม่เคลือบแคลง แจ้งว่าเจ้าเศร้าโศกเหลือ

พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ ให้ความหมายของวัฒนธรรมไว้ว่าอย่างไร

• แนวทางที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาตั้งแต่อดีต

• สิ่งที่ทำความเจริญงอกงามให้แก่หมู่คณะ

• การถ่ายทอดวิชาความรู้ทางด้านประวัติศาสตร์

• การอยู่ร่วมกันในสังคมหรือกลุ่มชนใดกลุ่มชนหนึ่ง

ข้อใดไม่ใช่เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของไทย

• ไม่กีดกันชาวต่างชาติ

• ให้เสรีภาพในการนับถือศาสนา

• เป็นสยามเมืองยิ้ม

• จัดระดับชนชั้นวรรณะให้เห็นอย่างชัดเจน

ข้อใดกล่าวไม่ถูกต้อง

• ภาษาราชการของไทยแยกใช้ตามความเหมาะสมของแต่ละท้องถิ่น

• ประเทศไทยใช้สำนวนของชาวกรุงเทพฯ เป็นภาษาราชการ

• ภาษามาตรฐานของไทยกำหนดขึ้นมาใช้ในสมัยรัชกาลที่ ๖

• ภาษามาตรฐานเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าภาษาราชการ

ข้อใดไม่ใช่ลักษณะของภาษาถิ่น

• ภาษาที่ใช้สื่อสารกันระหว่างบุคคลกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งในแต่ละภูมิภาค

• ภาษาถิ่นมีการใช้ถ้อยคำ สำเนียงและสำนวนแตกต่างกัน

• ภาษาถิ่นคือภาษามาตรฐานที่กำหนดขึ้นมาเพื่อใช้ในการติดต่อกิจธุระในวงราชการ

• ใช้สื่อสารกันระหว่างกลุ่มชนอย่างไม่เป็นทางการ