ประวัติศาสตร์ดนตรีสากล

ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา (ประมาณศตวรรษที่ 14)

ยุคกลาง (ประมาณศตวรรษที่ 9)

ยุคบาโรค (ประมาณศตวรรษที่ 17)

ยุคคลาสสิก (ประมาณศตวรรษที่ 18)

เฟรเดอริก ชอปแปง

โยฮัน เซบาสเตียน บาค

จอร์จ ฟรีดริช ฮันเดล

อันโตนิโอ วีวัลดี

ดนตรีคลาสสิกเน้นการร้องเพลงมากกว่าการเล่นเครื่องดนตรี.

ดนตรีคลาสสิกมีความซับซ้อนในโครงสร้างและการแสดงออกทางอารมณ์.

ดนตรีคลาสสิกมักจะไม่มีการใช้เครื่องดนตรีมากมาย.

ดนตรีคลาสสิกมีจังหวะที่เรียบง่ายและซ้ำซาก.

แจ๊ส, ร็อก, ป๊อป, ฮิปฮอป

เรกเก้

บลูส์

คลาสสิก

อันโตนิโอ วิเวลลี่

ลุดวิก ฟาน เบโธเฟน

โยฮันน์ เซบาสเตียน บาค

ฟรานซ์ โชแปง

นิวออร์ลีนส์, สหรัฐอเมริกา

ลอนดอน, สหราชอาณาจักร

นิวยอร์ก, สหรัฐอเมริกา

ชิคาโก, สหรัฐอเมริกา

เพลงป๊อป (Pop music)

เพลงแจ๊ส (Jazz music)

เพลงร็อก (Rock music)

เพลงอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic music)

ดนตรีที่ใช้เสียงเครื่องดนตรีที่ดังและชัดเจน

ดนตรีที่มีจังหวะเร็วและหนักหน่วง

ดนตรีที่มีการเปลี่ยนแปลงจังหวะบ่อยครั้ง

ดนตรีที่มีจังหวะช้า ฟังสบาย ไม่ซับซ้อน ใช้เครื่องดนตรีเสียงนุ่มนวล

Madonna

Michael Jackson

Elvis Presley, The Beatles, Jimi Hendrix, Led Zeppelin

Beyoncé

ดนตรีพื้นบ้านช่วยสะท้อนวัฒนธรรมและสร้างความสามัคคีในชุมชน

ดนตรีพื้นบ้านไม่มีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรม

ดนตรีพื้นบ้านถูกสร้างขึ้นเพื่อการค้าเท่านั้น

ดนตรีพื้นบ้านเป็นเพียงความบันเทิง